حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ، أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ . قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ . وَقَالَ عَصِيدَةٍ . مَكَانَ خَزِيرَةٍ .
Laqit ibn Sabira (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Banul-Muntafiq (qabilasi)ning vakili edi: U Oishaning oldiga keldi. Soʻng (roviy) shu maʼnodagi (hadis)ni zikr qildi va dedi: «Koʻp oʻtmay Rasululloh ﷺ shoshilib, (oldinga) egilib qadam tashlagan holda keldilar». (Roviy) «xaziyra» oʻrniga «asiyda» (soʻzini) ishlatdi.Лақит ибн Сабира (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Банул-Мунтафиқ (қабиласи)нинг вакили эди: У Оишанинг олдига келди. Сўнг (ровий) шу маънодаги (ҳадис)ни зикр қилди ва деди: «Кўп ўтмай Расулуллоҳ ﷺ шошилиб, (олдинга) эгилиб қадам ташлаган ҳолда келдилар». (Ровий) «хазийра» ўрнига «асийда» (сўзини) ишлатди.