حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّىْءَ فِي الصَّلاَةِ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْهِ فَقَالَ " لاَ يَنْفَتِلُ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا " .
Abbod ibn Tamim amakisidan (Abdulloh ibn Zayddan) rivoyat qiladi: Paygʻambar ﷺ ga namozda (tahorati buzilgandek) bir narsani his qiladigan — hatto unga shunday xayol keladigan — kishi haqida shikoyat qilindi. U zot: «(Namozdan) chiqib ketmasin — toki ovoz eshitmaguncha yoki hid sezmaguncha», — dedilar.Аббод ибн Тамим амакисидан (Абдуллоҳ ибн Зайддан) ривоят қилади: Пайғамбар ﷺ га намозда (таҳорати бузилгандек) бир нарсани ҳис қиладиган — ҳатто унга шундай хаёл келадиган — киши ҳақида шикоят қилинди. У зот: «(Намоздан) чиқиб кетмасин — токи овоз эшитмагунча ёки ҳид сезмагунча», — дедилар.