حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ ثُمَّ صَلِّي " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima binti Abu Hubaysh Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib: «Men istihoza boʻladigan ayolman, (hech) poklanmayman; namozni tark etaymi?» — dedi. U zot: «Albatta, u — (bir) tomir (qoni)dir, hayz emas. Hayz kelganda, namozni tark et; u ketganda, oʻzingdan qonni yuv, soʻng namoz oʻqi», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинти Абу Ҳубайш Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб: «Мен истиҳоза бўладиган аёлман, (ҳеч) покланмайман; намозни тарк этайми?» — деди. У зот: «Албатта, у — (бир) томир (қони)дир, ҳайз эмас. Ҳайз келганда, намозни тарк эт; у кетганда, ўзингдан қонни юв, сўнг намоз ўқи», — дедилар.