حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُجَّاجًا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْعَرْجِ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَزَلْنَا فَجَلَسَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي وَكَانَتْ زِمَالَةُ أَبِي بَكْرٍ وَزِمَالَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاحِدَةً مَعَ غُلاَمٍ لأَبِي بَكْرٍ فَجَلَسَ أَبُو بَكْرٍ يَنْتَظِرُ أَنْ يَطْلُعَ عَلَيْهِ فَطَلَعَ وَلَيْسَ مَعَهُ بَعِيرُهُ قَالَ أَيْنَ بَعِيرُكَ قَالَ أَضْلَلْتُهُ الْبَارِحَةَ . قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ بَعِيرٌ وَاحِدٌ تُضِلُّهُ قَالَ فَطَفِقَ يَضْرِبُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَبَسَّمُ وَيَقُولُ " انْظُرُوا إِلَى هَذَا الْمُحْرِمِ مَا يَصْنَعُ " . قَالَ ابْنُ أَبِي رِزْمَةَ فَمَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَنْ يَقُولَ " انْظُرُوا إِلَى هَذَا الْمُحْرِمِ مَا يَصْنَعُ " . وَيَتَبَسَّمُ .
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo) aytdilar: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga hajga chiqdik. Toki al-Arj degan joyga yetganimizda, Rasululloh ﷺ (ulovdan) tushdilar, biz ham tushdik. Oisha (roziyallohu anho) Rasululloh ﷺ ning yonlariga oʻtirdi, men esa otamning yoniga oʻtirdim. Abu Bakrning yuk-anjomi bilan Rasululloh ﷺ ning yuk-anjomlari bitta boʻlib, Abu Bakrning xizmatkori bilan birga edi. Abu Bakr (xizmatkorning) oldiga chiqishini kutib oʻtirdi. U keldi, ammo tuyasi yonida yoʻq edi. (Abu Bakr): «Tuyang qani?» dedi. U: «Kechasi uni yoʻqotib qoʻydim», dedi. Abu Bakr: «Birgina tuya boʻlsa, uni ham yoʻqotasanmi?» dedi. Soʻng uni ura boshladi, Rasululloh ﷺ esa tabassum qilib: «Mana bu ihromdagi kishiga, u nima qilayotganiga qaranglar!» der edilar. Ibn Abu Rizma aytdi: Rasululloh ﷺ tabassum qilib: «Mana bu ihromdagi kishiga, u nima qilayotganiga qaranglar!» deyishdan boshqa narsa ortdirmas edilar.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳажга чиқдик. Токи ал-Арж деган жойга етганимизда, Расулуллоҳ ﷺ (уловдан) тушдилар, биз ҳам тушдик. Оиша (розияллоҳу анҳо) Расулуллоҳ ﷺ нинг ёнларига ўтирди, мен эса отамнинг ёнига ўтирдим. Абу Бакрнинг юк-анжоми билан Расулуллоҳ ﷺ нинг юк-анжомлари битта бўлиб, Абу Бакрнинг хизматкори билан бирга эди. Абу Бакр (хизматкорнинг) олдига чиқишини кутиб ўтирди. У келди, аммо туяси ёнида йўқ эди. (Абу Бакр): «Туянг қани?» деди. У: «Кечаси уни йўқотиб қўйдим», деди. Абу Бакр: «Биргина туя бўлса, уни ҳам йўқотасанми?» деди. Сўнг уни ура бошлади, Расулуллоҳ ﷺ эса табассум қилиб: «Мана бу иҳромдаги кишига, у нима қилаётганига қаранглар!» дер эдилар. Ибн Абу Ризма айтди: Расулуллоҳ ﷺ табассум қилиб: «Мана бу иҳромдаги кишига, у нима қилаётганига қаранглар!» дейишдан бошқа нарса ортдирмас эдилар.