حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، أَخِي بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ يَسْأَلُهُ وَأَبَانُ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْحَاجِّ وَهُمَا مُحْرِمَانِ إِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أُنْكِحَ طَلْحَةَ بْنَ عُمَرَ ابْنَةَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ فَأَرَدْتُ أَنْ تَحْضُرَ ذَلِكَ . فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَبَانُ وَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ أَبِي عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَنْكِحُ الْمُحْرِمُ وَلاَ يُنْكَحُ " .
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh Abon ibn Usmon ibn Affonga soʻrab odam yubordi, oʻsha kunlari Abon hojilarning amiri edi, ikkalasi ham ehromda edilar. (Umar): «Men Talha ibn Umarni Shayba ibn Jubayrning qiziga uylantirmoqchiman, shu (nikohda) hozir boʻlishingni istadim», (dedi). Shunda Abon buni unga inkor qildi va: «Men otam Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning Rasululloh ﷺ: ‹Ehromdagi kishi na uylanadi, na (boshqani) uylantiradi›, deganlarini aytayotganini eshitganman», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ Абон ибн Усмон ибн Аффонга сўраб одам юборди, ўша кунлари Абон ҳожиларнинг амири эди, иккаласи ҳам эҳромда эдилар. (Умар): «Мен Талҳа ибн Умарни Шайба ибн Жубайрнинг қизига уйлантирмоқчиман, шу (никоҳда) ҳозир бўлишингни истадим», (деди). Шунда Абон буни унга инкор қилди ва: «Мен отам Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг Расулуллоҳ ﷺ: ‹Эҳромдаги киши на уйланади, на (бошқани) уйлантиради›, деганларини айтаётганини эшитганман», деди.