حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا السَّائِبُ بْنُ عُمَرَ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُودُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَيُقِيمُهُ عِنْدَ الشُّقَّةِ الثَّالِثَةِ مِمَّا يَلِي الرُّكْنَ الَّذِي يَلِي الْحَجَرَ مِمَّا يَلِي الْبَابَ فَيَقُولُ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ أُنْبِئْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي هَا هُنَا فَيَقُولُ " نَعَمْ " . فَيَقُومُ فَيُصَلِّي .
Abdulloh ibn Soib otasi Soibdan rivoyat qiladilarki, u (otasi) Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ni (koʻzlari ojiz boʻlganda) yetaklab borar va u kishini eshikka yaqin boʻlgan, Hajar(-ul Asvad)ga tutash burchak yonidagi uchinchi qism oldida tutib turardi. Shunda Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) unga: «Menga Rasululloh ﷺ shu yerda namoz oʻqiganlari xabar qilingan edi», derdilar. U: «Ha», derdi. Soʻng (Ibn Abbos) turib, namoz oʻqir edilar.Абдуллоҳ ибн Соиб отаси Соибдан ривоят қиладиларки, у (отаси) Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)ни (кўзлари ожиз бўлганда) етаклаб борар ва у кишини эшикка яқин бўлган, Ҳажар(-ул Асвад)га туташ бурчак ёнидаги учинчи қисм олдида тутиб турарди. Шунда Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) унга: «Менга Расулуллоҳ ﷺ шу ерда намоз ўқиганлари хабар қилинган эди», дердилар. У: «Ҳа», дерди. Сўнг (Ибн Аббос) туриб, намоз ўқир эдилар.