Abu Dovud aytadi: Husayn ibn Hurays al-Marvaziy menga (xat orqali) yozib yuborganki: Bizga Fazl ibn Muso Husayn ibn Voqiddan, u Umora ibn Abu Hafsadan, u Ikrimadan, u Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi. U zot aytadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ning huzurlariga kelib: «Mening xotinim oʻziga (qoʻl) tegizmoqchi boʻlganning qoʻlini qaytarmaydi (yaʼni begona erkaklardan oʻzini tiymaydi)», dedi. U zot: «Uni taloq qilib, (oʻzingdan) uzoqlashtir», dedilar. U: «Koʻnglim uning ortidan ergashib qolishidan qoʻrqaman», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, undan (taloq qilmay) bahramand boʻlaver», dedilar.Абу Довуд айтади: Ҳусайн ибн Ҳурайс ал-Марвазий менга (хат орқали) ёзиб юборганки: Бизга Фазл ибн Мусо Ҳусайн ибн Воқиддан, у Умора ибн Абу Ҳафсадан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У зот айтади: Бир киши Пайғамбар ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Менинг хотиним ўзига (қўл) тегизмоқчи бўлганнинг қўлини қайтармайди (яъни бегона эркаклардан ўзини тиймайди)», деди. У зот: «Уни талоқ қилиб, (ўзингдан) узоқлаштир», дедилар. У: «Кўнглим унинг ортидан эргашиб қолишидан қўрқаман», деди. У зот: «Ундай бўлса, ундан (талоқ қилмай) баҳраманд бўлавер», дедилар.