حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَتَذَاكَرْنَا مُتْعَةَ النِّسَاءِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي أَنَّهُ حَدَّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ .
Zuhriy (rahimahulloh) aytadi: «Biz Umar ibn Abdulaziz huzurida edik. Ayollar bilan mutʼa (vaqtli) nikoh haqida soʻzlashib qoldik. Shunda unga Robiy ibn Sabra ismli bir kishi: ‹Men otam haqida shohidlik beramanki, u Rasululloh ﷺ Vidolashuv hajjida undan (mutʼa nikohidan) qaytarganlarini soʻzlab bergan edi› dedi.»Зуҳрий (раҳимаҳуллоҳ) айтади: «Биз Умар ибн Абдулазиз ҳузурида эдик. Аёллар билан мутъа (вақтли) никоҳ ҳақида сўзлашиб қолдик. Шунда унга Робий ибн Сабра исмли бир киши: ‹Мен отам ҳақида шоҳидлик бераманки, у Расулуллоҳ ﷺ Видолашув ҳажжида ундан (мутъа никоҳидан) қайтарганларини сўзлаб берган эди› деди.»