حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لِكُلِّ ابْنِ آدَمَ حَظُّهُ مِنَ الزِّنَا " . بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ " وَالْيَدَانِ تَزْنِيَانِ فَزِنَاهُمَا الْبَطْشُ وَالرِّجْلاَنِ تَزْنِيَانِ فَزِنَاهُمَا الْمَشْىُ وَالْفَمُ يَزْنِي فَزِنَاهُ الْقُبَلُ " .
Muso ibn Ismoil bizga hadis aytdi, (unga) Hammod (aytdi), (u) Suhayl ibn Abu Solih (orqali), (u) otasidan, (u) Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ: «Har bir Odam farzandi uchun zinodan oʻz nasibasi bor», dedilar — shu qissa bilan. U zot: «Ikki qoʻl ham zino qiladi, ularning zinosi ushlash (tutmoq)dir; ikki oyoq ham zino qiladi, ularning zinosi yurishdir; ogʻiz ham zino qiladi, uning zinosi boʻsa olishdir», dedilar.Мусо ибн Исмоил бизга ҳадис айтди, (унга) Ҳаммод (айтди), (у) Суҳайл ибн Абу Солиҳ (орқали), (у) отасидан, (у) Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ: «Ҳар бир Одам фарзанди учун зинодан ўз насибаси бор», дедилар — шу қисса билан. У зот: «Икки қўл ҳам зино қилади, уларнинг зиноси ушлаш (тутмоқ)дир; икки оёқ ҳам зино қилади, уларнинг зиноси юришдир; оғиз ҳам зино қилади, унинг зиноси бўса олишдир», дедилар.