حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّ ابْنَ عُمَرَ - وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ - أَوْهَمَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنَ الأَنْصَارِ - وَهُمْ أَهْلُ وَثَنٍ - مَعَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ يَهُودَ - وَهُمْ أَهْلُ كِتَابٍ - وَكَانُوا يَرَوْنَ لَهُمْ فَضْلاً عَلَيْهِمْ فِي الْعِلْمِ فَكَانُوا يَقْتَدُونَ بِكَثِيرٍ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ مِنْ أَمْرِ أَهْلِ الْكِتَابِ أَنْ لاَ يَأْتُوا النِّسَاءَ إِلاَّ عَلَى حَرْفٍ وَذَلِكَ أَسْتَرُ مَا تَكُونُ الْمَرْأَةُ فَكَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ أَخَذُوا بِذَلِكَ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنْ قُرَيْشٍ يَشْرَحُونَ النِّسَاءَ شَرْحًا مُنْكَرًا وَيَتَلَذَّذُونَ مِنْهُنَّ مُقْبِلاَتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ فَلَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْمَدِينَةَ تَزَوَّجَ رَجُلٌ مِنْهُمُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ فَذَهَبَ يَصْنَعُ بِهَا ذَلِكَ فَأَنْكَرَتْهُ عَلَيْهِ وَقَالَتْ إِنَّمَا كُنَّا نُؤْتَى عَلَى حَرْفٍ فَاصْنَعْ ذَلِكَ وَإِلاَّ فَاجْتَنِبْنِي حَتَّى شَرِيَ أَمْرُهُمَا فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ } أَىْ مُقْبِلاَتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ يَعْنِي بِذَلِكَ مَوْضِعَ الْوَلَدِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U: «Ibn Umar — Alloh uni magʻfirat qilsin — xato qildi (vahmga bordi)», — dedi-da, shunday dedi: «Aslida ansorlarning bu qabilasi — ular butparast edilar — yahudiylarning bu qabilasi bilan birga yashar edilar — ular ahli kitob edilar. (Ansorlar) ilmda ularning oʻzlaridan ustun ekanini koʻrar va ularning koʻp ishlariga ergashar edilar. Ahli kitobning odatlaridan biri shu ediki, ular ayollarga faqat bir tomonlama (yon yotgan holda) yaqinlashar edilar, bu ayol uchun eng yopiqroq (holat) edi. Ansorlarning bu qabilasi (yahudiylarning) bu ishini olgan edilar. Qurayshning bu qabilasi esa ayollarni gʻayritabiiy (turli) tarzda ochib, ulardan oldidan, orqasidan va chalqancha yotqizib lazzatlanar edilar. Muhojirlar Madinaga kelganlarida, ulardan bir kishi ansorlardan bir ayolga uylandi va u bilan oʻsha (tarz)da qilmoqchi boʻldi. (Ayol) bunga eʼtiroz bildirib: ‹Biz faqat bir tomonlama (yondan) yaqinlashtirilar edik. Shunday qil, aks holda mendan uzoq tur›, — dedi. Hatto ularning ishi yetib bordi va bu Rasululloh ﷺga yetdi. Shunda Alloh azza va jalla: {Xotinlaringiz sizlar uchun ekinzordir. Bas, ekinzoringizga xohlagan tarzda kelinglar} (Baqara 223), — yaʼni oldidan, orqasidan va chalqancha (yotqizib) — bu bilan farzandning (paydo boʻladigan) joyini nazarda tutib (oyatni) nozil qildi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У: «Ибн Умар — Аллоҳ уни мағфират қилсин — хато қилди (ваҳмга борди)», — деди-да, шундай деди: «Аслида ансорларнинг бу қабиласи — улар бутпараст эдилар — яҳудийларнинг бу қабиласи билан бирга яшар эдилар — улар аҳли китоб эдилар. (Ансорлар) илмда уларнинг ўзларидан устун эканини кўрар ва уларнинг кўп ишларига эргашар эдилар. Аҳли китобнинг одатларидан бири шу эдики, улар аёлларга фақат бир томонлама (ён ётган ҳолда) яқинлашар эдилар, бу аёл учун энг ёпиқроқ (ҳолат) эди. Ансорларнинг бу қабиласи (яҳудийларнинг) бу ишини олган эдилар. Қурайшнинг бу қабиласи эса аёлларни ғайритабиий (турли) тарзда очиб, улардан олдидан, орқасидан ва чалқанча ётқизиб лаззатланар эдилар. Муҳожирлар Мадинага келганларида, улардан бир киши ансорлардан бир аёлга уйланди ва у билан ўша (тарз)да қилмоқчи бўлди. (Аёл) бунга эътироз билдириб: ‹Биз фақат бир томонлама (ёндан) яқинлаштирилар эдик. Шундай қил, акс ҳолда мендан узоқ тур›, — деди. Ҳатто уларнинг иши етиб борди ва бу Расулуллоҳ ﷺга етди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Хотинларингиз сизлар учун экинзордир. Бас, экинзорингизга хоҳлаган тарзда келинглар} (Бақара 223), — яъни олдидан, орқасидан ва чалқанча (ётқизиб) — бу билан фарзанднинг (пайдо бўладиган) жойини назарда тутиб (оятни) нозил қилди».