حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، وَعَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، وَعَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ بَرِيرَةَ، أُعْتِقَتْ وَهِيَ عِنْدَ مُغِيثٍ - عَبْدٍ لآلِ أَبِي أَحْمَدَ - فَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ لَهَا " إِنْ قَرِبَكِ فَلاَ خِيَارَ لَكِ " .
Moʻminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Barira ozod qilingan paytda u Abu Ahmad oilasining quli boʻlgan Mugʻiysning (nikohida) edi. Shunda Rasululloh ﷺ uni ixtiyorli qildilar va unga: «Agar u sen bilan (yaqinlik) qilsa, sen uchun ixtiyor yoʻq», dedilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Барира озод қилинган пайтда у Абу Аҳмад оиласининг қули бўлган Муғийснинг (никоҳида) эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни ихтиёрли қилдилар ва унга: «Агар у сен билан (яқинлик) қилса, сен учун ихтиёр йўқ», дедилар.