حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، مَوْلَى الأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ، أَنَّ أَبَا عَمْرِو بْنَ حَفْصٍ، طَلَّقَهَا الْبَتَّةَ وَهُوَ غَائِبٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا وَكِيلَهُ بِشَعِيرٍ فَتَسَخَّطَتْهُ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا لَكِ عَلَيْنَا مِنْ شَىْءٍ . فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهَا " لَيْسَ لَكِ عَلَيْهِ نَفَقَةٌ " . وَأَمَرَهَا أَنْ تَعْتَدَّ فِي بَيْتِ أُمِّ شَرِيكٍ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ تِلْكَ امْرَأَةٌ يَغْشَاهَا أَصْحَابِي اعْتَدِّي فِي بَيْتِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَإِنَّهُ رَجُلٌ أَعْمَى تَضَعِينَ ثِيَابَكِ وَإِذَا حَلَلْتِ فَآذِنِينِي " . قَالَتْ فَلَمَّا حَلَلْتُ ذَكَرْتُ لَهُ أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ وَأَبَا جَهْمٍ خَطَبَانِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَبُو جَهْمٍ فَلاَ يَضَعُ عَصَاهُ عَنْ عَاتِقِهِ وَأَمَّا مُعَاوِيَةُ فَصُعْلُوكٌ لاَ مَالَ لَهُ انْكِحِي أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ " . قَالَتْ فَكَرِهْتُهُ ثُمَّ قَالَ " انْكِحِي أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ . فَنَكَحْتُهُ فَجَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا وَاغْتَبَطْتُ بِهِ .
Abu Salama ibn Abdurahmon (rahimahulloh) Fotima binti Qays (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, Abu Amr ibn Hafs uni uydan gʻoyib boʻlgan holida butunlay (qaytarib olib boʻlmaydigan taloq bilan) taloq qildi va unga oʻz vakili orqali arpa yubordi. U esa bundan norozi boʻldi. (Vakil): «Vallohi, sening bizning zimmamizda hech narsang yoʻq», dedi. Shunda u Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi va buni u zotga aytdi. U zot unga: «Senga undan nafaqa yoʻqdir», dedilar va uni Umm Sharik uyida idda oʻtkazishga buyurdilar. Soʻng: «Albatta u (Umm Sharik) shunday ayolki, uning oldiga sahobalarim kelib turadi. Ibn Umm Maktumning uyida idda oʻtgin, chunki u koʻr kishi, kiyimingni yechsang (koʻrmaydi). Idda tamom boʻlganda menga xabar bergin», dedilar. (Fotima) aytadi: Idda tamom boʻlganda men u zotga Muoviya ibn Abu Sufyon va Abu Jahm meni soʻrab sovchi qoʻyganini aytdim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Abu Jahmga kelsak, u tayogʻini yelkasidan qoʻymaydi (xotinlarni urib turadi), Muoviyaga kelsak, u kambagʻal, moli yoʻq kishi. Usoma ibn Zaydga tegib (turmushga chiqib) ol», dedilar. (Fotima) aytadi: Men uni yoqtirmadim. Soʻng u zot: «Usoma ibn Zaydga tegib ol», dedilar. Shunda men unga tegdim. Alloh taolo unda koʻp yaxshilik berdi va men u bilan havas qilinadigan boʻldim.Абу Салама ибн Абдураҳмон (раҳимаҳуллоҳ) Фотима бинти Қайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, Абу Амр ибн Ҳафс уни уйдан ғойиб бўлган ҳолида бутунлай (қайтариб олиб бўлмайдиган талоқ билан) талоқ қилди ва унга ўз вакили орқали арпа юборди. У эса бундан норози бўлди. (Вакил): «Валлоҳи, сенинг бизнинг зиммамизда ҳеч нарсанг йўқ», деди. Шунда у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди ва буни у зотга айтди. У зот унга: «Сенга ундан нафақа йўқдир», дедилар ва уни Умм Шарик уйида идда ўтказишга буюрдилар. Сўнг: «Албатта у (Умм Шарик) шундай аёлки, унинг олдига саҳобаларим келиб туради. Ибн Умм Мактумнинг уйида идда ўтгин, чунки у кўр киши, кийимингни ечсанг (кўрмайди). Идда тамом бўлганда менга хабар бергин», дедилар. (Фотима) айтади: Идда тамом бўлганда мен у зотга Муовия ибн Абу Суфён ва Абу Жаҳм мени сўраб совчи қўйганини айтдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Абу Жаҳмга келсак, у таёғини елкасидан қўймайди (хотинларни уриб туради), Муовияга келсак, у камбағал, моли йўқ киши. Усома ибн Зайдга тегиб (турмушга чиқиб) ол», дедилар. (Фотима) айтади: Мен уни ёқтирмадим. Сўнг у зот: «Усома ибн Зайдга тегиб ол», дедилар. Шунда мен унга тегдим. Аллоҳ таоло унда кўп яхшилик берди ва мен у билан ҳавас қилинадиган бўлдим.