Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Mujohidlarning ayollari (jihodga chiqmay) oʻtirib qolganlarga onalari kabi hurmatlidir. Oʻtirib qolganlardan biron kishi mujohidlardan birining ahli (oilasi) ishida unga oʻrinbosar boʻlib (xiyonat qilsa), qiyomat kuni u (mujohid) uchun (haligi kishi) toʻxtatib qoʻyiladi va unga: ‹Mana bu kishi sening ahling ishida senga oʻrinbosar boʻlgan edi, bas, uning yaxshiliklaridan xohlaganingni ol›, deyiladi.» Soʻng Rasululloh ﷺ bizga yuzlanib: «Nima deb oʻylaysizlar?» dedilar. Abu Dovud aytdi: Qaʼnab solih kishi edi. Ibn Abu Laylo Qaʼnabni qozilikka tayinlamoqchi boʻlganida, u (Qaʼnab) bosh tortib: «Men bir dirhamlik hojatga muhtoj boʻlsam, uni ado etishda bir kishidan yordam soʻrayman», dedi. U (ibn Abu Laylo): «Qaysi birimiz hojatimizda yordam soʻramaymiz?» dedi. U (Qaʼnab): «Meni chiqaringlar, qarab kelay», dedi va chiqarildi-da, gʻoyib boʻldi. Sufyon aytdi: U yashirinib turganida, ustiga uy (tomi) qulab tushdi va vafot etdi.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Мужоҳидларнинг аёллари (жиҳодга чиқмай) ўтириб қолганларга оналари каби ҳурматлидир. Ўтириб қолганлардан бирон киши мужоҳидлардан бирининг аҳли (оиласи) ишида унга ўринбосар бўлиб (хиёнат қилса), қиёмат куни у (мужоҳид) учун (ҳалиги киши) тўхтатиб қўйилади ва унга: ‹Мана бу киши сенинг аҳлинг ишида сенга ўринбосар бўлган эди, бас, унинг яхшиликларидан хоҳлаганингни ол›, дейилади.» Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизга юзланиб: «Нима деб ўйлайсизлар?» дедилар. Абу Довуд айтди: Қаънаб солиҳ киши эди. Ибн Абу Лайло Қаънабни қозиликка тайинламоқчи бўлганида, у (Қаънаб) бош тортиб: «Мен бир дирҳамлик ҳожатга муҳтож бўлсам, уни адо этишда бир кишидан ёрдам сўрайман», деди. У (ибн Абу Лайло): «Қайси биримиз ҳожатимизда ёрдам сўрамаймиз?» деди. У (Қаънаб): «Мени чиқаринглар, қараб келай», деди ва чиқарилди-да, ғойиб бўлди. Суфён айтди: У яшириниб турганида, устига уй (томи) қулаб тушди ва вафот этди.