حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، سُلَيْمَانَ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَمَّى خَيْلَنَا خَيْلَ اللَّهِ إِذَا فَزِعْنَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا إِذَا فَزِعْنَا بِالْجَمَاعَةِ وَالصَّبْرِ وَالسَّكِينَةِ وَإِذَا قَاتَلْنَا .
Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ammo baʼd: Paygʻambar ﷺ biz vahimaga tushganimizda otlarimizni «Allohning otlari» deb atadilar. Va Rasululloh ﷺ biz vahimaga tushganimizda bizni jamoa (boʻlib turish)ga, sabrga va vazminlikka, jang qilganimizda ham (shunday boʻlishga) buyurar edilar.Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аммо баъд: Пайғамбар ﷺ биз ваҳимага тушганимизда отларимизни «Аллоҳнинг отлари» деб атадилар. Ва Расулуллоҳ ﷺ биз ваҳимага тушганимизда бизни жамоа (бўлиб туриш)га, сабрга ва вазминликка, жанг қилганимизда ҳам (шундай бўлишга) буюрар эдилар.