حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ - وَهَذَا لَفْظُ أَبِي بَكْرٍ - عَنْ مُعْتَمِرِ بْنِ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي حَكَمٍ الْغِفَارِيَّ، يَقُولُ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي، عَنْ عَمِّ أَبِي رَافِعِ بْنِ عَمْرٍو الْغِفَارِيِّ، قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا أَرْمِي نَخْلَ الأَنْصَارِ فَأُتِيَ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا غُلاَمُ لِمَ تَرْمِي النَّخْلَ " . قَالَ آكُلُ . قَالَ " فَلاَ تَرْمِ النَّخْلَ وَكُلْ مِمَّا يَسْقُطُ فِي أَسْفَلِهَا " . ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ أَشْبِعْ بَطْنَهُ " .
Abu Rofiʼ ibn Amr al-Gʻiforiyning amakisi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bola edim. Ansorlarning xurmo daraxtlariga tosh otardim. Shunda meni Nabiy ﷺ huzurlariga olib kelishdi. U zot: «Ey bola, nega xurmo daraxtlariga tosh otasan?» dedilar. Men: «Yeyish uchun», dedim. U zot: «Xurmo daraxtlariga tosh otma, balki uning tagiga tushganidan ye», dedilar. Soʻng boshimni siladilar va: «Allohim, uning qornini toʻydirgin», dedilar.Абу Рофиъ ибн Амр ал-Ғифорийнинг амакиси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бола эдим. Ансорларнинг хурмо дарахтларига тош отардим. Шунда мени Набий ﷺ ҳузурларига олиб келишди. У зот: «Эй бола, нега хурмо дарахтларига тош отасан?» дедилар. Мен: «Ейиш учун», дедим. У зот: «Хурмо дарахтларига тош отма, балки унинг тагига тушганидан е», дедилар. Сўнг бошимни силадилар ва: «Аллоҳим, унинг қорнини тўйдиргин», дедилар.