حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ هَاشِمَ بْنَ الْقَاسِمِ، وَهِشَامًا، حَدَّثَاهُمْ قَالاَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ - قَالَ - فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَتَضَحَّى وَعَامَّتُنَا مُشَاةٌ وَفِينَا ضَعَفَةٌ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَانْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حِقْوِ الْبَعِيرِ فَقَيَّدَ بِهِ جَمَلَهُ ثُمَّ جَاءَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ فَلَمَّا رَأَى ضَعَفَتَهُمْ وَرِقَّةَ ظَهْرِهِمْ خَرَجَ يَعْدُو إِلَى جَمَلِهِ فَأَطْلَقَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُهُ وَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ مِنْ أَسْلَمَ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ هِيَ أَمْثَلُ ظَهْرِ الْقَوْمِ - قَالَ - فَخَرَجْتُ أَعْدُو فَأَدْرَكْتُهُ وَرَأْسُ النَّاقَةِ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ وَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ بِالأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَأَضْرِبَ رَأْسَهُ فَنَدَرَ فَجِئْتُ بِرَاحِلَتِهِ وَمَا عَلَيْهَا أَقُودُهَا فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ مُقْبِلاً فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ " . فَقَالُوا سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ . قَالَ " لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ " . قَالَ هَارُونُ هَذَا لَفْظُ هَاشِمٍ .
Salama (ibn al-Akvaʼ) (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺ bilan birga Havozin (qabilasi)ga qarshi gʻazotga chiqdim. Biz peshindan oldin (choshgohda) ovqatlanib oʻtirgan edik, koʻpchiligimiz piyoda va oramizda zaiflar bor edi, shu payt bir kishi qizil tuya minib keldi. U tuyaning beligidan bir arqon chiqarib, tuyasini oʻsha bilan bogʻladi, soʻng kelib qavm bilan birga ovqatlana boshladi. Qachonki ularning zaifligini va ulovlarining ozligini koʻrgach, shoshib tuyasiga chopib bordi, uni boʻshatdi, soʻng choʻktirib ustiga mindi, soʻng uni tepib (haydab) joʻnadi. Aslam (qabilasi)dan bir kishi qora-kulrang bir ona tuyada uning ortidan tushdi, u qavmning eng yaxshi ulovi edi». U dedi: «Men chopib chiqdim va unga yetib oldim. Ona tuyaning boshi (qochoqning) tuyasining sonida edi, men esa ona tuyaning soni yonida edim. Soʻng oldinga oʻtdim, toki tuyaning soni yoniga keldim, soʻng yana oldinga oʻtib, tuyaning jilovidan ushladim va uni choʻktirdim. U (tuya) tizzasini yerga qoʻyganda, men qilichimni sugʻurib uning (egasining) boshiga urdim, shunda boshi uchib tushdi. Soʻng men uning ulovini va ustidagi narsalarni yetaklab keldim. Rasululloh ﷺ odamlar bilan birga menga peshvoz chiqib: ‹U kishini kim oʻldirdi?›, dedilar. Ular: ‹Salama ibn al-Akvaʼ›, deyishdi. U zot: ‹Uning butun oʻljasi unga (Salamaga) tegishli›, dedilar». Horun: Bu Hoshimning lafzidir, dedi.Салама (ибн ал-Акваъ) (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Ҳавозин (қабиласи)га қарши ғазотга чиқдим. Биз пешиндан олдин (чошгоҳда) овқатланиб ўтирган эдик, кўпчилигимиз пиёда ва орамизда заифлар бор эди, шу пайт бир киши қизил туя миниб келди. У туянинг белигидан бир арқон чиқариб, туясини ўша билан боғлади, сўнг келиб қавм билан бирга овқатлана бошлади. Қачонки уларнинг заифлигини ва уловларининг озлигини кўргач, шошиб туясига чопиб борди, уни бўшатди, сўнг чўктириб устига минди, сўнг уни тепиб (ҳайдаб) жўнади. Аслам (қабиласи)дан бир киши қора-кулранг бир она туяда унинг ортидан тушди, у қавмнинг энг яхши улови эди». У деди: «Мен чопиб чиқдим ва унга етиб олдим. Она туянинг боши (қочоқнинг) туясининг сонида эди, мен эса она туянинг сони ёнида эдим. Сўнг олдинга ўтдим, токи туянинг сони ёнига келдим, сўнг яна олдинга ўтиб, туянинг жиловидан ушладим ва уни чўктирдим. У (туя) тиззасини ерга қўйганда, мен қиличимни суғуриб унинг (эгасининг) бошига урдим, шунда боши учиб тушди. Сўнг мен унинг уловини ва устидаги нарсаларни етаклаб келдим. Расулуллоҳ ﷺ одамлар билан бирга менга пешвоз чиқиб: ‹У кишини ким ўлдирди?›, дедилар. Улар: ‹Салама ибн ал-Акваъ›, дейишди. У зот: ‹Унинг бутун ўлжаси унга (Саламага) тегишли›, дедилар». Ҳорун: Бу Ҳошимнинг лафзидир, деди.