Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abon ibn Said ibn al-Osni Madinadan Najd tomonga bir sariya (otliq qoʻshin) bilan yubordilar. Abon ibn Said va uning hamrohlari Xaybar fath etilgandan keyin Rasululloh ﷺ huzuriga Xaybarda yetib keldilar. Ularning otlarining qorin tasmalari xurmo tolasidan edi. Abon: «Ey Allohning Rasuli, bizga ham ulush ajrating», dedi. Abu Hurayra dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, ularga ulush ajratmang», dedim. Shunda Abon: «Sen bunday deyapsanmi, ey Vabr (yumronqoziq)?! Dol togʻining choʻqqisidan bizning ustimizga tushib kelibsan-u!» dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Oʻtir, ey Abon», dedilar. Rasululloh ﷺ ularga ulush ajratmadilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абон ибн Саид ибн ал-Осни Мадинадан Нажд томонга бир сария (отлиқ қўшин) билан юбордилар. Абон ибн Саид ва унинг ҳамроҳлари Хайбар фатҳ этилгандан кейин Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига Хайбарда етиб келдилар. Уларнинг отларининг қорин тасмалари хурмо толасидан эди. Абон: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга ҳам улуш ажратинг», деди. Абу Ҳурайра деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, уларга улуш ажратманг», дедим. Шунда Абон: «Сен бундай деяпсанми, эй Вабр (юмронқозиқ)?! Дол тоғининг чўққисидан бизнинг устимизга тушиб келибсан-у!» деди. Шунда Набий ﷺ: «Ўтир, эй Абон», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга улуш ажратмадилар.