حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ بَدْرٍ " مَنْ فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَلَهُ مِنَ النَّفْلِ كَذَا وَكَذَا " قَالَ فَتَقَدَّمَ الْفِتْيَانُ وَلَزِمَ الْمَشْيَخَةُ الرَّايَاتِ فَلَمْ يَبْرَحُوهَا فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَالَتِ الْمَشْيَخَةُ كُنَّا رِدْءًا لَكُمْ لَوِ انْهَزَمْتُمْ لَفِئْتُمْ إِلَيْنَا فَلاَ تَذْهَبُوا بِالْمَغْنَمِ وَنَبْقَى فَأَبَى الْفِتْيَانُ وَقَالُوا جَعَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ { يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ قُلِ الأَنْفَالُ لِلَّهِ } إِلَى قَوْلِهِ { كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ } يَقُولُ فَكَانَ ذَلِكَ خَيْرًا لَهُمْ فَكَذَلِكَ أَيْضًا فَأَطِيعُونِي فَإِنِّي أَعْلَمُ بِعَاقِبَةِ هَذَا مِنْكُمْ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytadi: Rasululloh ﷺ Badr kuni: «Kim falon-falon ishni qilsa, unga nafldan (qoʻshimcha oʻljadan) shuncha-shuncha boʻladi» dedilar. (Roviy) aytadi: Shunda yigitlar oldinga chiqdi, qariyalar esa bayroqlar yonida turib qoldilar va ulardan jilmadilar. Alloh ularga fath berganida, qariyalar: «Biz sizlarga (orqa) madad edik. Agar magʻlub boʻlganingizda, bizning oldimizga qaytardingiz. Bas, oʻljani yolgʻiz oʻzlaringiz olib ketmang, biz esa (mahrum) qolmaylik» deyishdi. Yigitlar (berishdan) bosh tortdi va: «Buni Rasululloh ﷺ bizga berganlar» deyishdi. Shunda Alloh: {(Ey Muhammad,) sendan oʻljalar haqida soʻraydilar. Ayt: ‹Oʻljalar Allohniki va Paygʻambarnikidir›} oyatidan: {Robbing seni uyingdan haq (jihod) bilan chiqargani kabi (sizning ixtilofingizga qaramay, jangga olib chiqdi). Albatta, moʻminlardan bir guruh (jangni) yoqtirmas edilar} oyatigacha nozil qildi. (Roviy) aytadi: Yaʼni: Bu (jang) ular uchun yaxshi boʻlgani kabi, mana shu (taqsimot) ham yaxshidir. Bas, menga itoat qilinglar, chunki men buning oqibatini sizlardan koʻra yaxshiroq bilaman.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни: «Ким фалон-фалон ишни қилса, унга нафлдан (қўшимча ўлжадан) шунча-шунча бўлади» дедилар. (Ровий) айтади: Шунда йигитлар олдинга чиқди, қариялар эса байроқлар ёнида туриб қолдилар ва улардан жилмадилар. Аллоҳ уларга фатҳ берганида, қариялар: «Биз сизларга (орқа) мадад эдик. Агар мағлуб бўлганингизда, бизнинг олдимизга қайтардингиз. Бас, ўлжани ёлғиз ўзларингиз олиб кетманг, биз эса (маҳрум) қолмайлик» дейишди. Йигитлар (беришдан) бош тортди ва: «Буни Расулуллоҳ ﷺ бизга берганлар» дейишди. Шунда Аллоҳ: {(Эй Муҳаммад,) сендан ўлжалар ҳақида сўрайдилар. Айт: ‹Ўлжалар Аллоҳники ва Пайғамбарникидир›} оятидан: {Роббинг сени уйингдан ҳақ (жиҳод) билан чиқаргани каби (сизнинг ихтилофингизга қарамай, жангга олиб чиқди). Албатта, мўминлардан бир гуруҳ (жангни) ёқтирмас эдилар} оятигача нозил қилди. (Ровий) айтади: Яъни: Бу (жанг) улар учун яхши бўлгани каби, мана шу (тақсимот) ҳам яхшидир. Бас, менга итоат қилинглар, чунки мен бунинг оқибатини сизлардан кўра яхшироқ биламан.