حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عِيَاضُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّهَا أَجَارَتْ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ وَأَمَّنَّا مَنْ أَمَّنْتِ " .
Ahmad ibn Solih bizga ibn Vahb orqali rivoyat qildi, u: Menga Iyoz ibn Abdulloh xabar berdi, dedi, u Maxrama ibn Sulaymondan, u Kuraybdan, u Ibn Abbosdan rivoyat qildiki, u aytdi: Menga Umm Honiy binti Abu Tolib rivoyat qildiki, u Fath (Makka fathi) kuni mushriklardan bir kishiga omonlik bergan edi. Soʻng u Nabiy ﷺ huzuriga kelib, buni u zotga aytdi. Shunda u zot: «Sen omonlik bergan kishiga biz ham omonlik berdik va sen tinchlik bergan kishiga biz ham tinchlik berdik», dedilar.Аҳмад ибн Солиҳ бизга ибн Ваҳб орқали ривоят қилди, у: Менга Иёз ибн Абдуллоҳ хабар берди, деди, у Махрама ибн Сулаймондан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, у айтди: Менга Умм Ҳоний бинти Абу Толиб ривоят қилдики, у Фатҳ (Макка фатҳи) куни мушриклардан бир кишига омонлик берган эди. Сўнг у Набий ﷺ ҳузурига келиб, буни у зотга айтди. Шунда у зот: «Сен омонлик берган кишига биз ҳам омонлик бердик ва сен тинчлик берган кишига биз ҳам тинчлик бердик», дедилар.