حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ عَبْدَ الْوَاحِدِ بْنَ زِيَادٍ، وَحَمَّادًا، حَدَّثَاهُمْ - الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، - عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ، أَوْ صَفْوَانَ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ اصَّدْتُ أَرْنَبَيْنِ فَذَبَحْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهُمَا فَأَمَرَنِي بِأَكْلِهِمَا .
Muhammad ibn Safvon yoki Safvon ibn Muhammad (roziyallohu anhu) aytadilar: Men ikkita quyon ovladim va ularni marva (oʻtkir tosh) bilan soʻydim, soʻngra Rasululloh ﷺdan ular haqida soʻradim. U zot menga ularni yeyishga buyurdilar.Муҳаммад ибн Сафвон ёки Сафвон ибн Муҳаммад (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен иккита қуён овладим ва уларни марва (ўткир тош) билан сўйдим, сўнгра Расулуллоҳ ﷺдан улар ҳақида сўрадим. У зот менга уларни ейишга буюрдилар.