حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ الضَّرِيرِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، يُقَالُ لَهُ أَبُو ثَعْلَبَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي كِلاَبًا مُكَلَّبَةً فَأَفْتِنِي فِي صَيْدِهَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ كَانَ لَكَ كِلاَبٌ مُكَلَّبَةٌ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ " . قَالَ ذَكِيًّا أَوْ غَيْرَ ذَكِيٍّ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ قَالَ " وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفْتِنِي فِي قَوْسِي . قَالَ " كُلْ مَا رَدَّتْ عَلَيْكَ قَوْسُكَ " . قَالَ " ذَكِيًّا أَوْ غَيْرَ ذَكِيٍّ " . قَالَ وَإِنْ تَغَيَّبَ عَنِّي قَالَ " وَإِنْ تَغَيَّبَ عَنْكَ مَا لَمْ يَصِلَّ أَوْ تَجِدَ فِيهِ أَثَرًا غَيْرَ سَهْمِكَ " . قَالَ أَفْتِنِي فِي آنِيَةِ الْمَجُوسِ إِنِ اضْطُرِرْنَا إِلَيْهَا . قَالَ " اغْسِلْهَا وَكُلْ فِيهَا " .
Amr ibn Shuayb otasidan, u esa bobosi (Abdulloh ibn Amr ibn al-Os) (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qiladiki, Abu Saʼlaba deb ataluvchi bir aʼrobiy: «Ey Allohning Rasuli, menda ovga oʻrgatilgan itlar bor, ularning ovi haqida menga fatvo bering», dedi. Nabiy ﷺ: «Agar senda ovga oʻrgatilgan itlar boʻlsa, ular sen uchun ushlab bergan narsani yeyaver», dedilar. (U): «Boʻgʻizlangan boʻlsin yoki boʻgʻizlanmagan boʻlsin-a?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. (U): «Agar (it) undan yegan boʻlsa-chi?» dedi. U zot: «Undan yegan boʻlsa ham (yeyaver)», dedilar. Soʻng (u): «Ey Allohning Rasuli, kamonim haqida menga fatvo bering», dedi. U zot: «Kamoning senga qaytargan narsani yeyaver», dedilar. (U): «Boʻgʻizlangan boʻlsin yoki boʻgʻizlanmagan boʻlsin-a?» dedi. (U zot: «Ha», dedilar.) (U): «Agar u mendan gʻoyib boʻlsa-chi?» dedi. U zot: «U sendan gʻoyib boʻlsa ham — toki u sasib qolmagan boʻlsa yoki sen unda oʻz oʻqingdan boshqa biron belgi topmagan boʻlsang», dedilar. (U): «Majusiylarning idishlari haqida menga fatvo bering, agar ularga muhtoj boʻlib qolsak», dedi. U zot: «Ularni yuvib, ularda (taom) yeyaver», dedilar.Амр ибн Шуайб отасидан, у эса бобоси (Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос) (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қиладики, Абу Саълаба деб аталувчи бир аъробий: «Эй Аллоҳнинг Расули, менда овга ўргатилган итлар бор, уларнинг ови ҳақида менга фатво беринг», деди. Набий ﷺ: «Агар сенда овга ўргатилган итлар бўлса, улар сен учун ушлаб берган нарсани еявер», дедилар. (У): «Бўғизланган бўлсин ёки бўғизланмаган бўлсин-а?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. (У): «Агар (ит) ундан еган бўлса-чи?» деди. У зот: «Ундан еган бўлса ҳам (еявер)», дедилар. Сўнг (у): «Эй Аллоҳнинг Расули, камоним ҳақида менга фатво беринг», деди. У зот: «Камонинг сенга қайтарган нарсани еявер», дедилар. (У): «Бўғизланган бўлсин ёки бўғизланмаган бўлсин-а?» деди. (У зот: «Ҳа», дедилар.) (У): «Агар у мендан ғойиб бўлса-чи?» деди. У зот: «У сендан ғойиб бўлса ҳам — токи у сасиб қолмаган бўлса ёки сен унда ўз ўқингдан бошқа бирон белги топмаган бўлсанг», дедилар. (У): «Мажусийларнинг идишлари ҳақида менга фатво беринг, агар уларга муҳтож бўлиб қолсак», деди. У зот: «Уларни ювиб, уларда (таом) еявер», дедилар.