حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْحَارِثِ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي الْمُعَلِّمَ - عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي فَقِيرٌ لَيْسَ لِي شَىْءٌ وَلِي يَتِيمٌ . قَالَ فَقَالَ " كُلْ مِنْ مَالِ يَتِيمِكَ غَيْرَ مُسْرِفٍ وَلاَ مُبَادِرٍ وَلاَ مُتَأَثِّلٍ " .
Amr ibn Shuayb otasidan, u bobosidan rivoyat qiladiki, bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Men kambagʻalman, hech narsam yoʻq, lekin qaramogʻimda bir yetim bor», dedi. U zot: «Yetimingning molidan isrof qilmagan, shoshmagan va oʻzlashtirib olmagan holda yegin», dedilar.Амр ибн Шуайб отасидан, у бобосидан ривоят қиладики, бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Мен камбағалман, ҳеч нарсам йўқ, лекин қарамоғимда бир етим бор», деди. У зот: «Етимингнинг молидан исроф қилмаган, шошмаган ва ўзлаштириб олмаган ҳолда егин», дедилар.