Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men kasal boʻlib qoldim, mening yetti opa-singlim bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ huzurimga kirib, yuzimga (havo) puflasalar, hushimga keldim-da: «Yo Rasululloh, opa-singillarimga molimning uchdan birini vasiyat qilmaymi?» dedim. U zot: «Yaxshilik qilgin», dedilar. Men: «Yarmini-chi?» dedim. U zot: «Yaxshilik qilgin», dedilar. Soʻngra chiqib, meni tashlab ketdilar va: «Ey Jobir, men seni shu kasalingdan oʻladi deb oʻylamayman. Alloh (oyat) nozil qilib, opa-singillaringga (tegishli) ulushni bayon qildi va ularga uchdan ikkisini ajratdi», dedilar. (Roviy) aytdi: Jobir: «Bu oyat men haqimda nozil boʻlgan» — {Ular sendan (kalola haqida) fatvo soʻraydilar. Ayt: ‹Alloh sizlarga kalola haqida fatvo beradi›} (Niso 176) deb aytar edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен касал бўлиб қолдим, менинг етти опа-синглим бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кириб, юзимга (ҳаво) пуфласалар, ҳушимга келдим-да: «Ё Расулуллоҳ, опа-сингилларимга молимнинг учдан бирини васият қилмайми?» дедим. У зот: «Яхшилик қилгин», дедилар. Мен: «Ярмини-чи?» дедим. У зот: «Яхшилик қилгин», дедилар. Сўнгра чиқиб, мени ташлаб кетдилар ва: «Эй Жобир, мен сени шу касалингдан ўлади деб ўйламайман. Аллоҳ (оят) нозил қилиб, опа-сингилларингга (тегишли) улушни баён қилди ва уларга учдан иккисини ажратди», дедилар. (Ровий) айтди: Жобир: «Бу оят мен ҳақимда нозил бўлган» — {Улар сендан (калола ҳақида) фатво сўрайдилар. Айт: ‹Аллоҳ сизларга калола ҳақида фатво беради›} (Нисо 176) деб айтар эди.