حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ خَرَشَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَتِ الْجَدَّةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى شَىْءٌ وَمَا عَلِمْتُ لَكِ فِي سُنَّةِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَارْجِعِي حَتَّى أَسْأَلَ النَّاسَ . فَسَأَلَ النَّاسَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهَا السُّدُسَ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ مَعَكَ غَيْرُكَ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَأَنْفَذَهُ لَهَا أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ جَاءَتِ الْجَدَّةُ الأُخْرَى إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضى الله عنه تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى شَىْءٌ وَمَا كَانَ الْقَضَاءُ الَّذِي قُضِيَ بِهِ إِلاَّ لِغَيْرِكِ وَمَا أَنَا بِزَائِدٍ فِي الْفَرَائِضِ وَلَكِنْ هُوَ ذَلِكَ السُّدُسُ فَإِنِ اجْتَمَعْتُمَا فِيهِ فَهُوَ بَيْنَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا خَلَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا .
Qabisa ibn Zuvayb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u shunday dedi: Bir buvi Abu Bakr Siddiq (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib, undan oʻz merosini soʻradi. U: «Alloh taoloning Kitobida sen uchun hech narsa yoʻq, Allohning Nabiysi ﷺ sunnatida ham sen uchun bir narsa borligini bilmayman. Bas, qaytib turgin, men odamlardan soʻrayin», dedi. Soʻng odamlardan soʻradi. Shunda Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu): «Men Rasululloh ﷺ buviga oltidan bir berganlarida hozir boʻlganman», dedi. Abu Bakr: «Sen bilan birga (buni biladigan) boshqa kishi bormi?» dedi. Shunda Muhammad ibn Maslama turib, Mugʻiyra ibn Shuʼba aytgani kabi aytdi. Bas, Abu Bakr uni (oltidan bir merosni) buviga berdi. Soʻngra boshqa bir buvi Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib, undan oʻz merosini soʻradi. U: «Alloh taoloning Kitobida sen uchun hech narsa yoʻq. Berilgan hukm esa sendan boshqasi uchun edi. Men farizalarni koʻpaytirguvchi emasman. Lekin u — oʻsha oltidan birdir: agar siz (ikki buvi) unga birga toʻplansangiz, u oʻrtangizda boʻladi, qaysingiz yolgʻiz qolsangiz, u oʻshaniki boʻladi», dedi.Қабиса ибн Зувайб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, у шундай деди: Бир буви Абу Бакр Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб, ундан ўз меросини сўради. У: «Аллоҳ таолонинг Китобида сен учун ҳеч нарса йўқ, Аллоҳнинг Набийси ﷺ суннатида ҳам сен учун бир нарса борлигини билмайман. Бас, қайтиб тургин, мен одамлардан сўрайин», деди. Сўнг одамлардан сўради. Шунда Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу): «Мен Расулуллоҳ ﷺ бувига олтидан бир берганларида ҳозир бўлганман», деди. Абу Бакр: «Сен билан бирга (буни биладиган) бошқа киши борми?» деди. Шунда Муҳаммад ибн Маслама туриб, Муғийра ибн Шуъба айтгани каби айтди. Бас, Абу Бакр уни (олтидан бир меросни) бувига берди. Сўнгра бошқа бир буви Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб, ундан ўз меросини сўради. У: «Аллоҳ таолонинг Китобида сен учун ҳеч нарса йўқ. Берилган ҳукм эса сендан бошқаси учун эди. Мен фаризаларни кўпайтиргувчи эмасман. Лекин у — ўша олтидан бирдир: агар сиз (икки буви) унга бирга тўплансангиз, у ўртангизда бўлади, қайсингиз ёлғиз қолсангиз, у ўшаники бўлади», деди.