حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ خَرَشَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَتِ الْجَدَّةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا عَلِمْتُ لَكِ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَارْجِعِي حَتَّى أَسْأَلَ النَّاسَ فَسَأَلَ النَّاسَ . فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهَا السُّدُسَ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ مَعَكَ غَيْرُكَ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ الْمُغِيرَةُ فَأَنْفَذَهُ لَهَا أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ثُمَّ جَاءَتِ الْجَدَّةُ الأُخْرَى إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا كَانَ الْقَضَاءُ الَّذِي قُضِيَ بِهِ إِلاَّ لِغَيْرِكِ وَمَا أَنَا بِزَائِدٍ فِي الْفَرَائِضِ شَيْئًا وَلَكِنَّهُ ذَلِكَ السُّدُسُ فَإِنِ اجْتَمَعْتُمَا فَهُوَ بَيْنَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا خَلَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا .
Ibn Shihob (rahimahulloh) Usmon ibn Ishoq ibn Xarasha orqali Qabisa ibn Zuaybdan rivoyat qiladiki, u dedi: «Bir buvi Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib, merosini soʻradi. Abu Bakr unga: ‹Sen uchun Allohning Kitobida hech narsa yoʻq, Rasululloh ﷺ ning sunnatida ham sen uchun biror narsa borligini bilmayman. Bas, men odamlardan soʻrab kelgunimcha qayt›, dedi va odamlardan soʻradi. Mugʻira ibn Shuʼba: ‹Men Rasululloh ﷺ ning huzurida boʻlganman, u zot unga (buviga) oltidan birni berdilar›, dedi. Abu Bakr: ‹Sen bilan birga boshqa birov bormi?› dedi. Shunda Muhammad ibn Maslama al-Ansoriy turib, Mugʻira aytgandek aytdi. Abu Bakr as-Siddiq uni unga (buviga) ijro etdi. Soʻng boshqa bir buvi Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib, merosini soʻradi. U unga: ‹Sen uchun Allohning Kitobida hech narsa yoʻq, chiqarilgan hukm ham sendan boshqasi uchun edi, men farizalarga biror narsa qoʻshadigan emasman; lekin oʻsha oltidan bir — agar ikkovingiz birga boʻlsangiz, u orangizda boʻladi; qaysi biringiz u bilan yolgʻiz qolsa, u uniki boʻladi›, dedi».Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ) Усмон ибн Исҳоқ ибн Хараша орқали Қабиса ибн Зуайбдан ривоят қиладики, у деди: «Бир буви Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб, меросини сўради. Абу Бакр унга: ‹Сен учун Аллоҳнинг Китобида ҳеч нарса ёʻқ, Расулуллоҳ ﷺ нинг суннатида ҳам сен учун бирор нарса борлигини билмайман. Бас, мен одамлардан сўраб келгунимча қайт›, деди ва одамлардан сўради. Муғира ибн Шуъба: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурида бўлганман, у зот унга (бувига) олтидан бирни бердилар›, деди. Абу Бакр: ‹Сен билан бирга бошқа биров борми?› деди. Шунда Муҳаммад ибн Маслама ал-Ансорий туриб, Муғира айтгандек айтди. Абу Бакр ас-Сиддиқ уни унга (бувига) ижро этди. Сўнг бошқа бир буви Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб, меросини сўради. У унга: ‹Сен учун Аллоҳнинг Китобида ҳеч нарса ёʻқ, чиқарилган ҳукм ҳам сендан бошқаси учун эди, мен фаризаларга бирор нарса қўшадиган эмасман; лекин ўша олтидан бир — агар икковингиз бирга бўлсангиз, у орангизда бўлади; қайси бирингиз у билан ёлғиз қолса, у уники бўлади›, деди».