حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنِ الأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ فَقَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلاَةَ - أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلاَةِ - مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بِمَنْكِبِهِ فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يَهْلِكْ أَهْلُ الْكِتَابِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صَلَوَاتِهِمْ فَصْلٌ . فَرَفَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَصَرَهُ فَقَالَ " أَصَابَ اللَّهُ بِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ قِيلَ أَبُو أُمَيَّةَ مَكَانَ أَبِي رِمْثَةَ .
Azraq ibn Qays (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bizga kunyasi Abu Rimsa boʻlgan bir imomimiz namoz oʻqib berdi va: «Men shu namozni — yoki shunga oʻxshash namozni — Paygʻambar ﷺ bilan birga oʻqiganman», dedi. (Roviy) aytdi: Abu Bakr bilan Umar uning oʻng tomonidagi oldingi safda turardilar. (Birinchi) takbirga yetib kelgan bir kishi bor edi. Allohning Paygʻambari ﷺ namozni oʻqidilar, soʻng oʻng tomonlariga va chap tomonlariga salom berdilar, hatto yuzlarining oqligini koʻrdik. Soʻngra (imom) Abu Rimsaning — yaʼni oʻzining — burilishi kabi burildilar. Shunda namozning birinchi takbiriga u bilan birga yetishgan haligi kishi (qolgan rakatni) qoʻshib oʻqimoqchi boʻlib turdi. Umar unga tomon sapchib, yelkasidan ushlab silkitdi-da: «Oʻtir! Zero, kitob ahli faqat namozlari orasini ajratmaganlari uchungina halok boʻldilar», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ koʻzlarini koʻtarib: «Ey Xattobning oʻgʻli, Alloh sen orqali toʻgʻri qildi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Abu Rimsa oʻrniga Abu Umayya ham deyilgan.Азрақ ибн Қайс (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Бизга куняси Абу Римса бўлган бир имомимиз намоз ўқиб берди ва: «Мен шу намозни — ёки шунга ўхшаш намозни — Пайғамбар ﷺ билан бирга ўқиганман», деди. (Ровий) айтди: Абу Бакр билан Умар унинг ўнг томонидаги олдинги сафда турардилар. (Биринчи) такбирга етиб келган бир киши бор эди. Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ намозни ўқидилар, сўнг ўнг томонларига ва чап томонларига салом бердилар, ҳатто юзларининг оқлигини кўрдик. Сўнгра (имом) Абу Римсанинг — яъни ўзининг — бурилиши каби бурилдилар. Шунда намознинг биринчи такбирига у билан бирга етишган ҳалиги киши (қолган ракатни) қўшиб ўқимоқчи бўлиб турди. Умар унга томон сапчиб, елкасидан ушлаб силкитди-да: «Ўтир! Зеро, китоб аҳли фақат намозлари орасини ажратмаганлари учунгина ҳалок бўлдилар», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ кўзларини кўтариб: «Эй Хаттобнинг ўғли, Аллоҳ сен орқали тўғри қилди», дедилар. Абу Довуд айтди: Абу Римса ўрнига Абу Умайя ҳам дейилган.