Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tashahhud (xutba)da shunday der edilar: «Alhamdu lillah, biz Undan yordam soʻraymiz va Undan magʻfirat soʻraymiz, nafslarimizning yomonliklaridan Allohdan panoh tilaymiz. Allohu taolo kimni hidoyat qilsa, uni adashtiruvchi boʻlmas; kimni adashtirsa, unga hidoyat qiluvchi boʻlmas. Va guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq; yana guvohlik beramanki, Muhammad Uning bandasi va elchisidir. Uni haq bilan, soat (qiyomat) oldidan xushxabar beruvchi va ogohlantiruvchi qilib yubordi. Kim Allohga va Uning Rasuliga itoat qilsa, batahqiq, toʻgʻri yoʻl topgan boʻlur; kim ularga (Allohga va Rasuliga) osiy boʻlsa, u faqat oʻziga zarar qiladi, Allohga esa hech qanday zarar yetkaza olmas».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ташаҳҳуд (хутба)да шундай дер эдилар: «Алҳамду лиллаҳ, биз Ундан ёрдам сўраймиз ва Ундан мағфират сўраймиз, нафсларимизнинг ёмонликларидан Аллоҳдан паноҳ тилаймиз. Аллоҳу таоло кимни ҳидоят қилса, уни адаштирувчи бўлмас; кимни адаштирса, унга ҳидоят қилувчи бўлмас. Ва гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ; яна гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир. Уни ҳақ билан, соат (қиёмат) олдидан хушхабар берувчи ва огоҳлантирувчи қилиб юборди. Ким Аллоҳга ва Унинг Расулига итоат қилса, батаҳқиқ, тўғри йўл топган бўлур; ким уларга (Аллоҳга ва Расулига) осий бўлса, у фақат ўзига зарар қилади, Аллоҳга эса ҳеч қандай зарар етказа олмас».