حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَىْءٍ، رَأَى مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمْتُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ لاَ تَعُدْ لِمَا صَنَعْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلاَ تَصِلْهَا بِصَلاَةٍ حَتَّى تَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِذَلِكَ أَنْ لاَ تُوصَلَ صَلاَةٌ بِصَلاَةٍ حَتَّى يَتَكَلَّمَ أَوْ يَخْرُجَ .
Umar ibn Ato ibn Abul Xuvor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Nofeʼ ibn Jubayr uni Saib ibn Yazid ibn Uxti Namirning oldiga, Muoviya uning namozda qilgan bir ishini soʻrab kelish uchun yubordi. U (Saib) dedi: «Men u (Muoviya) bilan maqsurada (toʻsiqli joyda) juma oʻqidim. Salom berganimdan keyin oʻrnimda turib namoz oʻqidim. U ichkariga kirgach, menga odam yuborib: ‹Qilgan ishingni qaytib qilma. Jumani oʻqiganingdan keyin gaplashmaguningcha yoxud chiqib ketmaguningcha bir namozni boshqa namozga ulamagin. Chunki Allohning Nabiysi ﷺ namozni gaplashilmaguncha yoki chiqib ketilmaguncha boshqa namozga ulamaslikni buyurganlar›, dedi».Умар ибн Ато ибн Абул Хувор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Нофеъ ибн Жубайр уни Саиб ибн Язид ибн Ухти Намирнинг олдига, Муовия унинг намозда қилган бир ишини сўраб келиш учун юборди. У (Саиб) деди: «Мен у (Муовия) билан мақсурада (тўсиқли жойда) жума ўқидим. Салом берганимдан кейин ўрнимда туриб намоз ўқидим. У ичкарига киргач, менга одам юбориб: ‹Қилган ишингни қайтиб қилма. Жумани ўқиганингдан кейин гаплашмагунингча ёхуд чиқиб кетмагунингча бир намозни бошқа намозга уламагин. Чунки Аллоҳнинг Набийси ﷺ намозни гаплашилмагунча ёки чиқиб кетилмагунча бошқа намозга уламасликни буюрганлар›, деди».