حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّخَعِيِّ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا بِحِيَالِ مَنْكِبَيْهِ وَحَاذَى بِإِبْهَامَيْهِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ .
Abduljabbor ibn Voil otasi Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺni namozga turganlarida koʻrdi, u zot qoʻllarini yelkalari barobarida boʻlguncha koʻtarib, ikkala bosh barmoqlarini ikki quloqlari barobariga keltirdilar, soʻng takbir aytdilar.Абдулжаббор ибн Воил отаси Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У Набий ﷺни намозга турганларида кўрди, у зот қўлларини елкалари баробарида бўлгунча кўтариб, иккала бош бармоқларини икки қулоқлари баробарига келтирдилар, сўнг такбир айтдилар.