HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sunan Abu Dovud · HadisСунан Абу Довуд · Ҳадис783Bob 126:Боб 126: «Bismillahir Rohmanir Rohim» jahriy aytilmasligini aytganlar«Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим» жаҳрий айтилмаслигини айтганларباب مَنْ لَمْ يَرَ الْجَهْرَ بِـ ‏{‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ‏}‏

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْتَتِحُ الصَّلاَةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِـ ‏{‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏}‏ وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ ‏"‏ التَّحِيَّاتُ ‏"‏ ‏.‏ وَكَانَ إِذَا جَلَسَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَعَنْ فِرْشَةِ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلاَةَ بِالتَّسْلِيمِ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozni takbir bilan, qiroatni esa {Alhamdu lillahi Robbil aalamiyn} (yaʼni Fotiha) bilan boshlar edilar. Rukuʼ qilganlarida boshlarini (orqaga) koʻtarib ham yubormas, (pastga) egib ham yubormas, balki shu ikkisining oʻrtasida tutar edilar. Rukudan boshlarini koʻtarganlarida tik turib olmagunlaricha sajda qilmas edilar. Sajdadan boshlarini koʻtarganlarida yaxshilab oʻtirib olmagunlaricha (ikkinchi) sajdaga ketmas edilar. Har ikki rakatda «Attahiyyatu»ni oʻqir edilar. Oʻtirganlarida chap oyoqlarini yozib, oʻng oyoqlarini tikka qilar edilar. Shaytonning oʻtirishidek (ikki oʻkchaga) oʻtirishdan va yirtqich hayvonning yotishidek (qoʻllarni yerga) yozishdan qaytarar edilar. Namozni salom berish bilan tugatar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозни такбир билан, қироатни эса {Алҳамду лиллаҳи Роббил ааламийн} (яъни Фотиҳа) билан бошлар эдилар. Рукуъ қилганларида бошларини (орқага) кўтариб ҳам юбормас, (пастга) эгиб ҳам юбормас, балки шу иккисининг ўртасида тутар эдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида тик туриб олмагунларича сажда қилмас эдилар. Саждадан бошларини кўтарганларида яхшилаб ўтириб олмагунларича (иккинчи) саждага кетмас эдилар. Ҳар икки ракатда «Аттаҳийяту»ни ўқир эдилар. Ўтирганларида чап оёқларини ёзиб, ўнг оёқларини тикка қилар эдилар. Шайтоннинг ўтиришидек (икки ўкчага) ўтиришдан ва йиртқич ҳайвоннинг ётишидек (қўлларни ерга) ёзишдан қайтарар эдилар. Намозни салом бериш билан тугатар эдилар.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ (الألباني)