Usmon ibn Abu Shayba bizga Jarirdan, u Mansurdan, u Abuz-Zuhodan, u Masruqdan, u Oishadan rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ ruku va sajdalarida koʻpincha: «Subhānakallohumma Robbanā va bihamdik, Allohummagʻfir liy (Ey Allohim, Robbimiz, Seni poklab yod etaman va Senga hamd boʻlsin; ey Allohim, meni magʻfirat qil)» der edilar — (shu bilan) Qurʼonni (amalga oshirib) taʼvil qilar edilar.Усмон ибн Абу Шайба бизга Жарирдан, у Мансурдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ руку ва саждаларида кўпинча: «Субҳāнакаллоҳумма Роббанā ва биҳамдик, Аллоҳуммағфир лий (Эй Аллоҳим, Роббимиз, Сени поклаб ёд этаман ва Сенга ҳамд бўлсин; эй Аллоҳим, мени мағфират қил)» дер эдилар — (шу билан) Қуръонни (амалга ошириб) таъвил қилар эдилар.