حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ - حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ عَقِيلِ بْنِ مُنَبِّهٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَهْبٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ شَأْنِ، ثَقِيفٍ إِذْ بَايَعَتْ قَالَ اشْتَرَطَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ صَدَقَةَ عَلَيْهَا وَلاَ جِهَادَ وَأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ يَقُولُ " سَيَتَصَدَّقُونَ وَيُجَاهِدُونَ إِذَا أَسْلَمُوا " .
al-Hasan ibn as-Sabboh bizga Ismoil — yaʼni ibn Abdulkarim — dan rivoyat qildi. Ibrohim — yaʼni ibn Aqil ibn Munabbih — manga otasidan, u Vahbdan rivoyat qildi. (Vahb) dedi: Men Jobir (roziyallohu anhu)dan Saqif (qabilasi) bayʼat berganidagi ishi haqida soʻradim. U: «Ular Nabiy ﷺ ga oʻzlariga sadaqa (zakot) ham, jihod ham boʻlmasligini shart qildilar», dedi. Va u (Jobir) Nabiy ﷺ ning shundan keyin: «Islomni (toʻliq) qabul qilsalar, ular sadaqa (zakot) ham beradilar, jihod ham qiladilar», deganlarini eshitdi.ал-Ҳасан ибн ас-Саббоҳ бизга Исмоил — яъни ибн Абдулкарим — дан ривоят қилди. Иброҳим — яъни ибн Ақил ибн Мунаббиҳ — манга отасидан, у Ваҳбдан ривоят қилди. (Ваҳб) деди: Мен Жобир (розияллоҳу анҳу)дан Сақиф (қабиласи) байъат берганидаги иши ҳақида сўрадим. У: «Улар Набий ﷺ га ўзларига садақа (закот) ҳам, жиҳод ҳам бўлмаслигини шарт қилдилар», деди. Ва у (Жобир) Набий ﷺ нинг шундан кейин: «Исломни (тўлиқ) қабул қилсалар, улар садақа (закот) ҳам берадилар, жиҳод ҳам қиладилар», деганларини эшитди.