حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - أَوْ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، - قَالَ رَأَى نَاسٌ نَارًا فِي الْمَقْبَرَةِ فَأَتَوْهَا فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَبْرِ وَإِذَا هُوَ يَقُولُ " نَاوِلُونِي صَاحِبَكُمْ " . فَإِذَا هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالذِّكْرِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadilar: Odamlar qabristonda olov (yorugʻlik) koʻrib, oʻsha yerga keldilar. Qarasalar, Rasululloh ﷺ qabr ichida ekanlar va u zot: «Sohibingizni menga uzating», deyayotgan ekanlar. U esa zikrni ovozini koʻtarib aytadigan kishi edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтадилар: Одамлар қабристонда олов (ёруғлик) кўриб, ўша ерга келдилар. Қарасалар, Расулуллоҳ ﷺ қабр ичида эканлар ва у зот: «Соҳибингизни менга узатинг», деяётган эканлар. У эса зикрни овозини кўтариб айтадиган киши эди.