حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ وَلاَ يَمِينَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَدَعْهَا وَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : الأَحَادِيثُ كُلُّهَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : " وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " . إِلاَّ فِيمَا لاَ يُعْبَأُ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُلْتُ لأَحْمَدَ : رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ : تَرَكَهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَكَانَ أَهْلاً لِذَلِكَ، قَالَ أَحْمَدُ : أَحَادِيثُهُ مَنَاكِيرُ وَأَبُوهُ لاَ يُعْرَفُ .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odam bolasi ega boʻlmagan narsada, Allohga maʼsiyat (boʻlgan narsa)da va qarindoshlik aloqasini uzishda nazr ham, qasam ham (joiz) emas. Kim bir qasamga qasam ichsa-yu, soʻng undan boshqasini undan yaxshiroq deb bilsa, uni (qasamini) tark etsin va yaxshiroq boʻlganini qilsin, zero uni tark etish uning kafforatidir», dedilar. Abu Dovud aytdi: Nabiy ﷺ dan (rivoyat qilingan) hadislarning hammasida: «Va qasamiga kafforat bersin», (deyilgan), faqat eʼtiborga olinmaydigan (zaif) rivoyatlardan boshqasida (bu yoʻq). Abu Dovud aytdi: Men Ahmadga: «Yahyo ibn Said, Yahyo ibn Ubaydullohdan rivoyat qildi», dedim. (Ahmad:) «Keyin uni (rivoyat qilishni) tark etdi, u shunga loyiq edi», dedi. Ahmad aytdi: «Uning hadislari munkar (radd etiladigan)dir, otasi esa nomaʼlumdir».Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам боласи эга бўлмаган нарсада, Аллоҳга маъсият (бўлган нарса)да ва қариндошлик алоқасини узишда назр ҳам, қасам ҳам (жоиз) эмас. Ким бир қасамга қасам ичса-ю, сўнг ундан бошқасини ундан яхшироқ деб билса, уни (қасамини) тарк этсин ва яхшироқ бўлганини қилсин, зеро уни тарк этиш унинг каффоратидир», дедилар. Абу Довуд айтди: Набий ﷺ дан (ривоят қилинган) ҳадисларнинг ҳаммасида: «Ва қасамига каффорат берсин», (дейилган), фақат эътиборга олинмайдиган (заиф) ривоятлардан бошқасида (бу йўқ). Абу Довуд айтди: Мен Аҳмадга: «Яҳё ибн Саид, Яҳё ибн Убайдуллоҳдан ривоят қилди», дедим. (Аҳмад:) «Кейин уни (ривоят қилишни) тарк этди, у шунга лойиқ эди», деди. Аҳмад айтди: «Унинг ҳадислари мункар (радд этиладиган)дир, отаси эса номаълумдир».