حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ أَبِي عِمْرَانَ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ بِقِلاَدَةٍ فِيهَا ذَهَبٌ وَخَرَزٌ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَابْنُ مَنِيعٍ فِيهَا خَرَزٌ مُعَلَّقَةٌ بِذَهَبٍ - ابْتَاعَهَا رَجُلٌ بِتِسْعَةِ دَنَانِيرَ أَوْ بِسَبْعَةِ دَنَانِيرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَتَّى تُمَيِّزَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ " . فَقَالَ إِنَّمَا أَرَدْتُ الْحِجَارَةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَتَّى تُمَيِّزَ بَيْنَهُمَا " . قَالَ فَرَدَّهُ حَتَّى مُيِّزَ بَيْنَهُمَا . وَقَالَ ابْنُ عِيسَى أَرَدْتُ التِّجَارَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ فِي كِتَابِهِ الْحِجَارَةُ فَغَيَّرَهُ فَقَالَ التِّجَارَةَ .
Muhammad ibn Iso, Abu Bakr ibn Abu Shayba va Ahmad ibn Maniʼ bizga aytib berib, ular: Ibn al-Muborak bizga aytib berdi, dedilar. (Boshqa yoʻldan:) Ibn al-Alo bizga, Ibn al-Muborak unga xabar berib, Said ibn Yaziddan, u Xolid ibn Abu Imron unga aytib berib, u Hanashdan, u Fudola ibn Ubayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytadi: Xaybar yilida Nabiy ﷺning oldilariga ichida oltin va munchoq boʻlgan bir marjon (shoda) keltirildi — Abu Bakr va Ibn Maniʼ: «Unda oltinga osilgan munchoqlar bor edi», deyishdi — bir kishi uni toʻqqiz dinorga yoki yetti dinorga sotib olibdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Yoʻq, uning (oltini)ni undan (munchogʻidan) ajratmaguningizcha (boʻlmaydi)», dedilar. U: «Men faqat toshlarni (munchoqlarni) istagan edim», dedi. Nabiy ﷺ: «Yoʻq, ikkovini bir-biridan ajratmaguningizcha (boʻlmaydi)», dedilar. (Roviy) aytadi: Shunda u (xaridor) uni qaytarib, ikkovi bir-biridan ajratildi. Ibn Iso esa: «Men savdoni istagan edim», deb (rivoyat qildi). Abu Dovud aytadi: Uning kitobida «toshlar» (hijora) deb yozilgan edi, soʻng uni oʻzgartirib, «savdo» (tijora) dedi.Муҳаммад ибн Исо, Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Аҳмад ибн Маниъ бизга айтиб бериб, улар: Ибн ал-Муборак бизга айтиб берди, дедилар. (Бошқа йўлдан:) Ибн ал-Ало бизга, Ибн ал-Муборак унга хабар бериб, Саид ибн Язиддан, у Холид ибн Абу Имрон унга айтиб бериб, у Ҳанашдан, у Фудола ибн Убайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтади: Хайбар йилида Набий ﷺнинг олдиларига ичида олтин ва мунчоқ бўлган бир маржон (шода) келтирилди — Абу Бакр ва Ибн Маниъ: «Унда олтинга осилган мунчоқлар бор эди», дейишди — бир киши уни тўққиз динорга ёки етти динорга сотиб олибди. Шунда Набий ﷺ: «Йўқ, унинг (олтини)ни ундан (мунчоғидан) ажратмагунингизча (бўлмайди)», дедилар. У: «Мен фақат тошларни (мунчоқларни) истаган эдим», деди. Набий ﷺ: «Йўқ, икковини бир-биридан ажратмагунингизча (бўлмайди)», дедилар. (Ровий) айтади: Шунда у (харидор) уни қайтариб, иккови бир-биридан ажратилди. Ибн Исо эса: «Мен савдони истаган эдим», деб (ривоят қилди). Абу Довуд айтади: Унинг китобида «тошлар» (ҳижора) деб ёзилган эди, сўнг уни ўзгартириб, «савдо» (тижора) деди.