حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ غَنَجٍ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَفَعَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ نَخْلَ خَيْبَرَ وَأَرْضَهَا عَلَى أَنْ يَعْتَمِلُوهَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَأَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَطْرَ ثَمَرَتِهَا .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Xaybar yahudiylariga Xaybarning xurmozorlari va yerini, ular oʻz mol-mulklari bilan ishlov berishlari hamda hosilning yarmi Rasululloh ﷺ ga boʻlishi sharti bilan topshirdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Хайбар яҳудийларига Хайбарнинг хурмозорлари ва ерини, улар ўз мол-мулклари билан ишлов беришлари ҳамда ҳосилнинг ярми Расулуллоҳ ﷺ га бўлиши шарти билан топширдилар.