Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybarni fath qildilar va u zot oʻzlari uchun yerni hamda har qanday sariq va oq narsani (oltin va kumushni) shart qilib qoʻydilar. Xaybar ahli: «Biz yerni sizdan koʻra yaxshiroq bilamiz. Mahsulning yarmi sizga, yarmi bizga boʻlishi sharti bilan uni bizga bering», dedi. (Rivoyat qiluvchi) u zot ana shu shart bilan yerni ularga berdilar, deb gumon qildi. Xurmo terish vaqti kelganda, u zot ularning oldiga Abdulloh ibn Ravohani yubordilar. U xurmoni chama bilan oʻlchab chiqdi — Madina ahli buni xars (taxmin) deb ataydi — va: «Bu xurmoda buncha-buncha (hosil) bor», dedi. Ular: «Ey Ibn Ravoha, bizga koʻp chiqarib yubording», dedilar. U: «Unday boʻlsa, xurmoni oʻlchashni oʻzim ado etaman va sizga men aytgan miqdorning yarmini beraman», dedi. Ular: «Mana shu haqdir, osmon va yer shu bilan barpo turadi. Sen aytgancha olishga rozi boʻldik», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбарни фатҳ қилдилар ва у зот ўзлари учун ерни ҳамда ҳар қандай сариқ ва оқ нарсани (олтин ва кумушни) шарт қилиб қўйдилар. Хайбар аҳли: «Биз ерни сиздан кўра яхшироқ биламиз. Маҳсулнинг ярми сизга, ярми бизга бўлиши шарти билан уни бизга беринг», деди. (Ривоят қилувчи) у зот ана шу шарт билан ерни уларга бердилар, деб гумон қилди. Хурмо териш вақти келганда, у зот уларнинг олдига Абдуллоҳ ибн Равоҳани юбордилар. У хурмони чама билан ўлчаб чиқди — Мадина аҳли буни харс (тахмин) деб атайди — ва: «Бу хурмода бунча-бунча (ҳосил) бор», деди. Улар: «Эй Ибн Равоҳа, бизга кўп чиқариб юбординг», дедилар. У: «Ундай бўлса, хурмони ўлчашни ўзим адо этаман ва сизга мен айтган миқдорнинг ярмини бераман», деди. Улар: «Мана шу ҳақдир, осмон ва ер шу билан барпо туради. Сен айтганча олишга рози бўлдик», дедилар.