Saʼlaba ibn Abu Molik (roziyallohu anhu) kattalarining (oqsoqollarining) shunday deganlarini eshitganligini rivoyat qiladi: Qurayshdan boʻlgan bir kishining Banu Qurayzada (suvdan) ulushi bor edi. U Mahzur — yaʼni ular suvini boʻlishib ichadigan sel (vodiy) xususida Rasululloh ﷺ huzurlarida nizolashdi. Shunda Rasululloh ﷺ ular oʻrtasida: «Suv toʻpiqlargacha (yetib boradi) — yuqoridagi (yer egasi) pastdagiga (yetadigan suvni) toʻsib qoʻymaydi», deb hukm chiqardilar.Саълаба ибн Абу Молик (розияллоҳу анҳу) катталарининг (оқсоқолларининг) шундай деганларини эшитганлигини ривоят қилади: Қурайшдан бўлган бир кишининг Бану Қурайзада (сувдан) улуши бор эди. У Маҳзур — яъни улар сувини бўлишиб ичадиган сел (водий) хусусида Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида низолашди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ улар ўртасида: «Сув тўпиқларгача (етиб боради) — юқоридаги (ер эгаси) пастдагига (етадиган сувни) тўсиб қўймайди», деб ҳукм чиқардилар.