Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Menga Niso surasini oʻqib ber», dedilar. Men: «Sizga oʻqib beraymi? Axir u Sizga nozil qilingan-ku», dedim. U zot: «Men uni oʻzimdan boshqadan eshitishni yaxshi koʻraman», dedilar. Shunda men u zotga oʻqiy boshladim, toki {Har bir ummatdan bir guvoh keltirib, seni (ey Muhammad, ana shu ummating ustiga) guvoh qilib keltirgan vaqtimizda qanday boʻladi?!} degan oyatga yetganimda, boshimni koʻtardim-u, qarasam, u zotning koʻzlaridan yosh oqib turibdi. (Niso 41)Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Менга Нисо сурасини ўқиб бер», дедилар. Мен: «Сизга ўқиб берайми? Ахир у Сизга нозил қилинган-ку», дедим. У зот: «Мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни яхши кўраман», дедилар. Шунда мен у зотга ўқий бошладим, токи {Ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтириб, сени (эй Муҳаммад, ана шу умматинг устига) гувоҳ қилиб келтирган вақтимизда қандай бўлади?!} деган оятга етганимда, бошимни кўтардим-у, қарасам, у зотнинг кўзларидан ёш оқиб турибди. (Нисо 41)