Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Nabiy ﷺ kishi biror narsadan shikoyat qilganda, barmoqlari bilan oʻz tupuklariga (ishora qilib), soʻng uni tuproqqa (tegizib) shunday derdilar: ‹Yerimizning tuprogʻi baʼzimizning tupugimiz ila (qoʻshilgan boʻlib), Robbimizning izni bilan kasalimiz shifo topadi›», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Набий ﷺ киши бирор нарсадан шикоят қилганда, бармоқлари билан ўз тупукларига (ишора қилиб), сўнг уни тупроққа (тегизиб) шундай дердилар: ‹Еримизнинг тупроғи баъзимизнинг тупугимиз ила (қўшилган бўлиб), Роббимизнинг изни билан касалимиз шифо топади›», деди.