حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنِي الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ طَارِقٍ، - يَعْنِي ابْنَ مُخَاشِنٍ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَدِيغٍ لَدَغَتْهُ عَقْرَبٌ قَالَ فَقَالَ " لَوْ قَالَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يُلْدَغْ " . أَوْ " لَمْ تَضُرَّهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Nabiy ﷺ huzurlariga chayon chaqib olgan bir kishi keltirildi. (Rasululloh ﷺ): «Agar u: ‹Auzu bi-kalimatillahit-tammati min sharri ma xalaq› (Allohning toʻkis kalimalari bilan U yaratgan narsalar yomonligidan panoh tilayman), deb aytganida, u chaqilmas edi», dedilar. Yoki: «Unga zarar yetmas edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Набий ﷺ ҳузурларига чаён чақиб олган бир киши келтирилди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Агар у: ‹Аузу би-калиматиллаҳит-таммати мин шарри ма халақ› (Аллоҳнинг тўкис калималари билан У яратган нарсалар ёмонлигидан паноҳ тилайман), деб айтганида, у чақилмас эди», дедилар. Ёки: «Унга зарар етмас эди», дедилар.