حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ، وَعُمَرَ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى بَنِي آبِي اللَّحْمِ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَسْقِي عِنْدَ أَحْجَارِ الزَّيْتِ قَرِيبًا مِنَ الزَّوْرَاءِ قَائِمًا يَدْعُو يَسْتَسْقِي رَافِعًا يَدَيْهِ قِبَلَ وَجْهِهِ لاَ يُجَاوِزُ بِهِمَا رَأْسَهُ .
Banu Abulahmning ozod qilgan quli Umayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u Paygʻambar ﷺning Zavroga yaqin Ahjaruz-zayt (degan joy)da tik turib, duo qilib, yomgʻir soʻrab, ikki qoʻllarini yuzlari roʻparasiga koʻtarib — lekin ularni boshlaridan oshirmagan holda — yomgʻir soʻrayotganlarini koʻrdi.Бану Абулаҳмнинг озод қилган қули Умайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, у Пайғамбар ﷺнинг Заврога яқин Аҳжаруз-зайт (деган жой)да тик туриб, дуо қилиб, ёмғир сўраб, икки қўлларини юзлари рўпарасига кўтариб — лекин уларни бошларидан оширмаган ҳолда — ёмғир сўраётганларини кўрди.