حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ الْهِلاَلِيِّ، قَالَ كُسِفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ فَزِعًا يَجُرُّ ثَوْبَهُ وَأَنَا مَعَهُ يَوْمَئِذٍ بِالْمَدِينَةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَأَطَالَ فِيهِمَا الْقِيَامَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَانْجَلَتْ فَقَالَ " إِنَّمَا هَذِهِ الآيَاتُ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهَا فَإِذَا رَأَيْتُمُوهَا فَصَلُّوا كَأَحْدَثِ صَلاَةٍ صَلَّيْتُمُوهَا مِنَ الْمَكْتُوبَةِ " .
Muso ibn Ismoil bizga shunday dedi: Vuhayb bizga shunday dedi: Ayyub bizga Abu Qilobadan, u Qabisa al-Hiloliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. (Qabisa) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonida quyosh tutildi. Shunda (u zot) qoʻrqib, kiyimlarini sudragan holda chiqdilar — oʻsha kuni men Madinada u zot bilan birga edim. (U zot) ikki rakaat namoz oʻqidilar va ularda qiyomni choʻzdilar; soʻng (namozdan) chiqdilar va (quyosh) ochildi. Soʻng (u zot) dedilar: «Albatta, bular oyatlar boʻlib, Alloh ular bilan (bandalarini) qoʻrqitadi. Bas, ularni koʻrsangiz, farz namozlardan eng oxirgi oʻqigan namozingizdek namoz oʻqinglar!»Мусо ибн Исмоил бизга шундай деди: Вуҳайб бизга шундай деди: Айюб бизга Абу Қилобадан, у Қабиса ал-Ҳилолий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. (Қабиса) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонида қуёш тутилди. Шунда (у зот) қўрқиб, кийимларини судраган ҳолда чиқдилар — ўша куни мен Мадинада у зот билан бирга эдим. (У зот) икки ракаат намоз ўқидилар ва уларда қиёмни чўздилар; сўнг (намоздан) чиқдилар ва (қуёш) очилди. Сўнг (у зот) дедилар: «Албатта, булар оятлар бўлиб, Аллоҳ улар билан (бандаларини) қўрқитади. Бас, уларни кўрсангиз, фарз намозлардан энг охирги ўқиган намозингиздек намоз ўқинглар!»