حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ، حَدَّثَنِي ثَعْلَبَةُ بْنُ عِبَادٍ الْعَبْدِيُّ، مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ أَنَّهُ شَهِدَ خُطْبَةً يَوْمًا لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ قَالَ سَمُرَةُ بَيْنَمَا أَنَا وَغُلاَمٌ مِنَ الأَنْصَارِ نَرْمِي غَرَضَيْنِ لَنَا حَتَّى إِذَا كَانَتِ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ فِي عَيْنِ النَّاظِرِ مِنَ الأُفُقِ اسْوَدَّتْ حَتَّى آضَتْ كَأَنَّهَا تَنُّومَةٌ فَقَالَ أَحَدُنَا لِصَاحِبِهِ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَاللَّهِ لَيُحْدِثَنَّ شَأْنُ هَذِهِ الشَّمْسِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أُمَّتِهِ حَدَثًا قَالَ فَدَفَعْنَا فَإِذَا هُوَ بَارِزٌ فَاسْتَقْدَمَ فَصَلَّى فَقَامَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا قَامَ بِنَا فِي صَلاَةٍ قَطُّ لاَ نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا رَكَعَ بِنَا فِي صَلاَةٍ قَطُّ لاَ نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ سَجَدَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا سَجَدَ بِنَا فِي صَلاَةٍ قَطُّ لاَ نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا . ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ فَوَافَقَ تَجَلِّي الشَّمْسِ جُلُوسَهُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَشَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَشَهِدَ أَنَّهُ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ سَاقَ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ خُطْبَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Ahmad ibn Yunus bizga shunday dedi: Zuhayr bizga shunday dedi: al-Asvad ibn Qays bizga shunday dedi: Saʼlaba ibn Ibod al-Abdiy menga rivoyat qildi — u Basra ahlidan boʻlib, bir kuni Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)ning xutbasida hozir boʻlgan edi. (Saʼlaba) aytdi: Samura (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men va ansorlardan bir bola ikkita nishonimizga oʻq otib turgan edik. Quyosh — qaraydigan kishining koʻzida — ufqdan ikki yoki uch nayza boʻyi (balandlikda) boʻlganida, u (shu qadar) qoraydiki, xuddi tannuma (oʻti) kabi boʻlib qoldi. Shunda birimiz oʻrtogʻiga: «Bizni masjidga olib bor; Allohga qasamki, bu quyoshning ahvoli Rasululloh ﷺning ummatlarida albatta bir hodisani keltirib chiqaradi», dedi. (Samura) aytdi: Biz (masjidga) yetib bordik, qarasak, u zot (uydan) chiqib turardilar. (U zot) oldinga oʻtib, namoz oʻqib berdilar va biz bilan birga hech qachon biron namozda turmagandek eng uzun qiyomda turdilar — biz u zotdan biron ovoz eshitmasdik. (Samura) aytdi: Soʻng biz bilan birga hech qachon biron namozda qilmagandek eng uzun rukuni qildilar — biz u zotdan biron ovoz eshitmasdik. Soʻng biz bilan birga hech qachon biron namozda qilmagandek eng uzun sajdani qildilar — biz u zotdan biron ovoz eshitmasdik. Soʻng keyingi rakaatda ham shunga oʻxshash qildilar. (Samura) aytdi: Quyoshning ochilishi u zotning ikkinchi rakaatdagi oʻtirishlariga toʻgʻri keldi. (Samura) aytdi: Soʻng (u zot) salom berdilar, soʻng turib, Allohga hamd aytib, Uni maqtadilar, La ilaha illalloh deb guvohlik berdilar va oʻzlari Uning bandasi va rasuli ekanliklariga guvohlik berdilar. Soʻng Ahmad ibn Yunus Nabiy ﷺning xutbalarini (toʻliq) keltirdi.Аҳмад ибн Юнус бизга шундай деди: Зуҳайр бизга шундай деди: ал-Асвад ибн Қайс бизга шундай деди: Саълаба ибн Ибод ал-Абдий менга ривоят қилди — у Басра аҳлидан бўлиб, бир куни Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)нинг хутбасида ҳозир бўлган эди. (Саълаба) айтди: Самура (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен ва ансорлардан бир бола иккита нишонимизга ўқ отиб турган эдик. Қуёш — қарайдиган кишининг кўзида — уфқдан икки ёки уч найза бўйи (баландликда) бўлганида, у (шу қадар) қорайдики, худди таннума (ўти) каби бўлиб қолди. Шунда биримиз ўртоғига: «Бизни масжидга олиб бор; Аллоҳга қасамки, бу қуёшнинг аҳволи Расулуллоҳ ﷺнинг умматларида албатта бир ҳодисани келтириб чиқаради», деди. (Самура) айтди: Биз (масжидга) етиб бордик, қарасак, у зот (уйдан) чиқиб турардилар. (У зот) олдинга ўтиб, намоз ўқиб бердилар ва биз билан бирга ҳеч қачон бирон намозда турмагандек энг узун қиёмда турдилар — биз у зотдан бирон овоз эшитмасдик. (Самура) айтди: Сўнг биз билан бирга ҳеч қачон бирон намозда қилмагандек энг узун рукуни қилдилар — биз у зотдан бирон овоз эшитмасдик. Сўнг биз билан бирга ҳеч қачон бирон намозда қилмагандек энг узун саждани қилдилар — биз у зотдан бирон овоз эшитмасдик. Сўнг кейинги ракаатда ҳам шунга ўхшаш қилдилар. (Самура) айтди: Қуёшнинг очилиши у зотнинг иккинчи ракаатдаги ўтиришларига тўғри келди. (Самура) айтди: Сўнг (у зот) салом бердилар, сўнг туриб, Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни мақтадилар, Ла илаҳа иллаллоҳ деб гувоҳлик бердилар ва ўзлари Унинг бандаси ва расули эканликларига гувоҳлик бердилар. Сўнг Аҳмад ибн Юнус Набий ﷺнинг хутбаларини (тўлиқ) келтирди.