حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ مِنْ غُلاَمٍ فَأَجَازَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِتْقَهُ وَغَرَّمَهُ بَقِيَّةَ ثَمَنِهِ .
Muhammad ibn Kasir bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u an-Nazr ibn Anasdan, u Bashir ibn Nahikdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar va undan uning (qulning) qolgan bahosini toʻlashni talab qildilar.Муҳаммад ибн Касир бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар ва ундан унинг (қулнинг) қолган баҳосини тўлашни талаб қилдилар.