حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَجَزَّأَهُمْ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi oʻlimi oldidan oltita qulini ozod qildi, lekin uning oʻsha qullardan boshqa moli yoʻq edi. Bu (xabar) Nabiy ﷺ ga yetganida, u zot u haqida qattiq soʻz aytdilar. Soʻng (qullarni) chaqirib, ularni uch qismga ajratdilar va oʻrtalarida qurʼa (chek) tashladilar. Shunday qilib, ikkitasini ozod qildilar va toʻrttasini qullikda qoldirdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши ўлими олдидан олтита қулини озод қилди, лекин унинг ўша қуллардан бошқа моли йўқ эди. Бу (хабар) Набий ﷺ га етганида, у зот у ҳақида қаттиқ сўз айтдилар. Сўнг (қулларни) чақириб, уларни уч қисмга ажратдилар ва ўрталарида қуръа (чек) ташладилар. Шундай қилиб, иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қулликда қолдирдилар.