حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي الزِّنَادِ، - وَهُوَ أَشْبَعُ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ { غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ } وَلَمْ يَقُلْ سَعِيدٌ كَانَ يَقْرَأُ .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ {gʻayru ulid-darari (zarar koʻrmaganlardan boshqa)} ((Sura) Niso 95) deb oʻqir edilar. Roviy Said esa ‹oʻqir edilar› demadi.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ {ғайру улид-дарари (зарар кўрмаганлардан бошқа)} ((Сура) Нисо 95) деб ўқир эдилар. Ровий Саид эса ‹ўқир эдилар› демади.