حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، { وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ } الآيَةَ فَنُسِخَ وَاسْتُثْنِيَ مِنْ ذَلِكَ { وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللاَّتِي لاَ يَرْجُونَ نِكَاحًا } الآيَةَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, {Va moʻmina ayollarga ayt, koʻzlarini (harom narsalardan) tiysinlar} oyati haqida (shunday dedilar): Bundan {Nikohni umid qilmaydigan, (hayzdan) toʻxtagan keksa ayollar} oyati bilan istisno qilinib, (hukmi) mansux qilindi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, {Ва мўмина аёлларга айт, кўзларини (ҳаром нарсалардан) тийсинлар} ояти ҳақида (шундай дедилар): Бундан {Никоҳни умид қилмайдиган, (ҳайздан) тўхтаган кекса аёллар} ояти билан истисно қилиниб, (ҳукми) мансух қилинди.