حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ . فَبَلَغَ ذَلِكَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبَ . زَادَ عُثْمَانُ كَانَتْ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَأَتَتْهُ فَقَالَتْ بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ لَعَنْتَ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْوَاصِلاَتِ وَقَالَ عُثْمَانُ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَالْمُتَفَلِّجَاتِ قَالَ عُثْمَانُ لِلْحُسْنِ الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ تَعَالَى . فَقَالَ وَمَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَتْ لَقَدْ قَرَأْتُ مَا بَيْنَ لَوْحَىِ الْمُصْحَفِ فَمَا وَجَدْتُهُ . فَقَالَ وَاللَّهِ لَئِنْ كُنْتِ قَرَأْتِيهِ لَقَدْ وَجَدْتِيهِ ثُمَّ قَرَأَ { وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا } قَالَتْ إِنِّي أَرَى بَعْضَ هَذَا عَلَى امْرَأَتِكَ . قَالَ فَادْخُلِي فَانْظُرِي . فَدَخَلَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ فَقَالَ مَا رَأَيْتِ وَقَالَ عُثْمَانُ فَقَالَتْ مَا رَأَيْتُ . فَقَالَ لَوْ كَانَ ذَلِكَ مَا كَانَتْ مَعَنَا .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Alloh tana (terisi)ga naqsh qilgan va naqsh qildirgan ayollarni laʼnatladi». Muhammad (ibn Iso): «va soch ulagan ayollarni», dedi. Usmon (ibn Abu Shayba esa): «va (yuzdagi) tukni yulgan ayollarni», dedi. Soʻng ikkalasi (rivoyatda) muvofiq boʻlishdi: «va goʻzallik uchun tishlarini siyraklatib (oraliq ochib) qoʻygan, Allohning — azza va jalla — yaratganini oʻzgartiruvchi ayollarni (laʼnatladi)». Bu (gap) Bani Asaddan boʻlgan, Ummu Yaʼqub deb ataladigan bir ayolga yetib bordi. Usmon (rivoyatida) ziyoda qildi: u Qurʼon oʻqir edi. Soʻng ikkalasi muvofiq boʻlishdi: u (Ibn Masʼud)ning oldiga kelib: «Sen tana (terisi)ga naqsh qilgan va naqsh qildirgan ayollarni laʼnatlading, deb menga (xabar) yetdi», dedi. Muhammad: «va soch ulagan ayollarni», dedi. Usmon: «va tukini yulgan ayollarni», dedi. Soʻng ikkalasi: «va tishlarini siyraklatgan ayollarni» (deyishda) muvofiq boʻlishdi. Usmon: «goʻzallik uchun Alloh taoloning yaratganini oʻzgartiruvchi (ayollarni)», dedi. Shunda u (Ibn Masʼud): «Rasululloh ﷺ laʼnatlagan, holbuki u Alloh taoloning Kitobida (mavjud) boʻlgan kishini nega laʼnatlamas ekanman?» dedi. (Ayol): «Men mushafning ikki muqovasi orasidagini (butun Qurʼonni) oʻqib chiqdim, lekin uni topmadim», dedi. (Ibn Masʼud): «Allohga qasamki, agar uni oʻqigan boʻlsang, uni topgan boʻlar eding», dedi. Soʻng: {Sizga Paygʻambar nimani keltirsa, uni oling; sizni nimadan qaytarsa, undan toʻxtang} (Hashr 7) (oyatini) oʻqidi. (Ayol): «Men buning baʼzisini sening ayolingda koʻryapman», dedi. (Ibn Masʼud): «Boʻlmasa, kir-da, qarab chiq», dedi. U kirdi, soʻng chiqdi. (Ibn Masʼud): «Nima koʻrding?» dedi (Usmon (rivoyatida): u: «Hech narsa koʻrmadim», dedi). U: «Agar (shunday narsa) boʻlganida, u biz bilan (birga) boʻlmas edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳ тана (териси)га нақш қилган ва нақш қилдирган аёлларни лаънатлади». Муҳаммад (ибн Исо): «ва соч улаган аёлларни», деди. Усмон (ибн Абу Шайба эса): «ва (юздаги) тукни юлган аёлларни», деди. Сўнг иккаласи (ривоятда) мувофиқ бўлишди: «ва гўзаллик учун тишларини сийраклатиб (оралиқ очиб) қўйган, Аллоҳнинг — азза ва жалла — яратганини ўзгартирувчи аёлларни (лаънатлади)». Бу (гап) Бани Асаддан бўлган, Умму Яъқуб деб аталадиган бир аёлга етиб борди. Усмон (ривоятида) зиёда қилди: у Қуръон ўқир эди. Сўнг иккаласи мувофиқ бўлишди: у (Ибн Масъуд)нинг олдига келиб: «Сен тана (териси)га нақш қилган ва нақш қилдирган аёлларни лаънатладинг, деб менга (хабар) етди», деди. Муҳаммад: «ва соч улаган аёлларни», деди. Усмон: «ва тукини юлган аёлларни», деди. Сўнг иккаласи: «ва тишларини сийраклатган аёлларни» (дейишда) мувофиқ бўлишди. Усмон: «гўзаллик учун Аллоҳ таолонинг яратганини ўзгартирувчи (аёлларни)», деди. Шунда у (Ибн Масъуд): «Расулуллоҳ ﷺ лаънатлаган, ҳолбуки у Аллоҳ таолонинг Китобида (мавжуд) бўлган кишини нега лаънатламас эканман?» деди. (Аёл): «Мен мушафнинг икки муқоваси орасидагини (бутун Қуръонни) ўқиб чиқдим, лекин уни топмадим», деди. (Ибн Масъуд): «Аллоҳга қасамки, агар уни ўқиган бўлсанг, уни топган бўлар эдинг», деди. Сўнг: {Сизга Пайғамбар нимани келтирса, уни олинг; сизни нимадан қайтарса, ундан тўхтанг} (Ҳашр 7) (оятини) ўқиди. (Аёл): «Мен бунинг баъзисини сенинг аёлингда кўряпман», деди. (Ибн Масъуд): «Бўлмаса, кир-да, қараб чиқ», деди. У кирди, сўнг чиқди. (Ибн Масъуд): «Нима кўрдинг?» деди (Усмон (ривоятида): у: «Ҳеч нарса кўрмадим», деди). У: «Агар (шундай нарса) бўлганида, у биз билан (бирга) бўлмас эди», деди.