حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، بِمَعْنَى حَدِيثِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ زَادَ فَكَانَ فِي يَدِهِ حَتَّى قُبِضَ وَفِي يَدِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى قُبِضَ وَفِي يَدِ عُمَرَ حَتَّى قُبِضَ وَفِي يَدِ عُثْمَانَ فَبَيْنَمَا هُوَ عِنْدَ بِئْرٍ إِذْ سَقَطَ فِي الْبِئْرِ فَأَمَرَ بِهَا فَنُزِحَتْ فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ .
Vahb ibn Baqiyya, unga Xolid, unga Said, unga Qatoda, unga Anas (roziyallohu anhu) Iyso ibn Yunus hadisining maʼnosida rivoyat qildi va unga shuni ziyoda qildi: «Bas, u (uzuk) u zot vafot etgunlariga qadar qoʻllarida boʻldi, soʻngra Abu Bakr vafot etguniga qadar uning qoʻlida, soʻngra Umar vafot etguniga qadar uning qoʻlida, soʻngra Usmonning qoʻlida boʻldi. Bir kuni u quduq yonida turganida, (uzuk) quduqqa tushib ketdi. Bas, u buyurib, (quduq suvini) tortib chiqartirdi, ammo uni topishga qodir boʻlinmadi (topilmadi)».Ваҳб ибн Бақийя, унга Холид, унга Саид, унга Қатода, унга Анас (розияллоҳу анҳу) Ийсо ибн Юнус ҳадисининг маъносида ривоят қилди ва унга шуни зиёда қилди: «Бас, у (узук) у зот вафот этгунларига қадар қўлларида бўлди, сўнгра Абу Бакр вафот этгунига қадар унинг қўлида, сўнгра Умар вафот этгунига қадар унинг қўлида, сўнгра Усмоннинг қўлида бўлди. Бир куни у қудуқ ёнида турганида, (узук) қудуққа тушиб кетди. Бас, у буюриб, (қудуқ сувини) тортиб чиқартирди, аммо уни топишга қодир бўлинмади (топилмади)».